Gusto niya makamit ang mga pangrap ko at ni minsan hindi ko siya tinanong sa mga pangarap niya.
Habang tumatagal lalong lumalakas ang kidlat at mas lalo siyang sumisiksik sa akin. Hindi na rin bumalik so yung Mommy o yung kapatid ni Vandeer.
"Si Mama lang yung hindi takot sa kulog sa amin. Kaya hindi na sila babalik dito. Kaya payakap muna, kasi takot din ako sa kulog."
"Tss!"
I hissed. Parang bata kung makaasta ngayon o baka chumachansing.
"What's your dream? Ano ba ang pangarap mo?"
Tanong ko sa kanya at sinuklay ang mahabang buhok niya. Ang haba ng buhok niya ay sapat lang na may masuklay ako.
"Ang matupad yung pangarap mo... I have my two families. Nag-aaral ako, inaalagaan ko ang pamilya at ang kapatid ko. Nakita kita, then wala na.. Ikaw nalang ang hinihintay ko."
"Paano p
