Mas lalong bumigat ang nararamdaman ko nang wala ngang Vandeer akong nadatnan sa bahay. Kaya lagi din akong matamlay dahil na rin sa kanya, sa away at pagtatalo na hindi na solusyonan, at sa pag-uwi ko wala din siya sa bahay namin ni Mama. Isang linggo ko na siyang kinikibo, nandyan lang siya sa sala, naghihintay, naghahatis ng tingin, and I ignore him to death how like he ignore our fight.
Sila Mama at Papa ay hindi na nakikialam, they let us do what what want, kahit hindi kami magkibuan sa buong araw, pero halata ap ring hindi ako iniiwan o nilulubayan ni Vandeer, kahit saan nandoon pa rin siya sa tabi ko, kahit hindi rin ako pinapansin.
Palakasan nalang talaga ng tibay ng loob.
Everytime lumalabas ako, nasa likod ko lang siya.. magmamasid at nagbabantay.
Then... papatataasay nang ng
