Chapter 37: Serenade

1683 Words

Aoife Sa bisig ko oh munting bata ikaw ay magpahinga Nawa'y sa piling ko'y tumahan ang pusong nagugulumihanan Ang bigat na nararamdaman pwede mo sa akin ipasan Tahan na bata, mahal na ni ina Sa kalagitnaan ng kanta ni Nadetta ay unti-unti akong kumakalma. Mula sa hagulgol ay naging hikbi na lang. Ang kantang ito ang siyang laging kinakanta sa akin ni ina. Sa tuwing hinehele niya ako noong sanggol pa lamang hanggang sa pagpapakalma nang ako ay lumaki. Sa ilang taong namuhay ako sa takot sa malagim na pangyayaring 'yon ay ang malambing na tinig ni ina ang siyang kapayapaan ko. Pero ngayon ay wala na siya. Nakaramdam ako ng kurot sa puso dahil sa naisip. Labis na akong nangungulila sa kanya... Hindi ko na nagawang idilat pa ang mga mata ko, siguro ay pagod na sa kakaiyak. Naramdama

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD