Alyjoe (Scars In My Heart)

CHAPTER 2

“Aly!”

Napalingon ako nang marinig ko ang boses ni papa. Agad akong lumapit sa kanya at saka nagmano.

“Bakit nandito ka?” takang tanong ko.

Sinulyapan ko ang aking suot na relo at alas dos pa lang naman ng hapon.

“Gusto ko lang masiguro na okay ang enrollment mo,” aniya. “Tapos ka na ba?”

“Opo. Kaya lang…”

Kumunot ang kanyang noo ng sundan rin ng tingin ang mga kaibigang nilingon ko.

“Nakakalimutan mo yata ang lagi kong bilin sa ‘yo.”

“Kakain lang naman po sana kami sa labas, eh,” tugon ko.

“Kolehiyo ka na, pero hindi ibig sabihin na maaari mo na ring gawin ang ano mang naisin mo.” Pag papaalala pa nito sa akin. “Kahit nasa hustong gulang ka na hindi ako sang ayon sa mga ganyan.”

“Sige po. Saglit lang po at magpapaalam na lang ako sa kanila,” ani ko.

“Sinusundo ka na?” si Shiela.

“Oo, eh! Next time na lang siguro ako sasama,” sagot ko.

“Sayang naman kasama pa naman natin si Val,” may halong panunuksong saad ni Erica.

“Marinig ka ng tatay n’ya!” saway ni Shiela dito.

Hindi na rin ako nagtagal at umalis na rin kami ni papa. At para hindi daw ako malungkot ay kumain muna kami sa labas bago umuwi.

Naging over protective si papa sa akin simula ng maging kaming dalawa na lang. Wala namang problema iyon sa akin dahil bahay eskwela lang naman talaga ako.

Ngunit ngayong kolehiyo na ako ay tila ba pakiramdam ko ay nasasakal na ako. Lahat na ay bawal sa kanya. Kahit na nga ang paggawa ng mga group projects sa bahay ng mga ka-groupmates ko ay bawal ako. Kaya ang ending ay dito kami sa bahay palagi.

“Ingat kayo pag uwi, ha!” Habilin ko kina Shiela nang ihatid ko sila sa gate.

Hinintay ko pang tuluyang makalayo ang sasakyan ni Val na ginamit nilang lahat bago ako pumasok sa loob ng bahay.

“Boyfriend mo?”

Napawi ang ngiti sa labi ko at napalitan ng kaba nang biglang magsalita si papa sa aking likuran.

“S-sino po?”

“You know who it was?”

“Kaibigan ko lang po si Val, pa,” tugon ko.

“Pero gusto mo s’ya?” tanong muli niya.

“Pa!” Pinandilatan ko siya ng mga mata. “Hindi ko nakakalimutan ang promise ko sa ‘yo. Saka hindi ko rin nakakalimutan ang palagi mong bilin sa akin,” pahayag ko.

“Naniniguro lang ako, anak. Dahil gusto ko ako lang ang maging lalaki sa buhay mo. Gusto ko ako ang una sa lahat.”

Dati rati sa tuwing sinasabi ni papa ang mga salitang iyon ay parang hinahaplos ang puso ko. Ngunit bakit tila sa pagkakakataong ito ay iba ang naging pakiramdam ko?

“Aly.”

“P-po!”

“Ang sabi ko ligpitin mo na ‘yang mga gamit mo at matulog ka na rin. Mauuna na ako sa ‘yo sa itaas at maaga ang pasok ko bukas.”

“S-sige po.”

Hindi ko alam ang nararamdaman ko simula ng gabing iyon. At doon nga nagsimula ang pag iisip ko ng hindi maganda sa ginagawa ni papa. Lahat ng mga kilos niya ay nagiging malosyoso na sa isipan ko.

Ang mga yakap niya sa akin. Ang paghalik halik niya sa noo o buhok ko na may kasamang yakap at hagod.

“Salamat sa paghatid, ha. Mabuti na lang talaga nakita mo ‘ko kung hindi hanggang ngayon nand’on pa ako sa paradahan ng jeep.”

“Wala ‘yon, ‘no. Sige na pumasok ka na sa loob,” wika ni Val sa akin.

Matapos isara ang gate ay nagtatakbo na ako papasok ng bahay. Alas otso na ng gabi at tiyak ko na mapapagalitan ako ni papa nito.

Nagulat pa ako ng buksan ko anh switch ng ilaw at makita si papa sa sofa. Tahimik na umiinom ng alak.

“Bakit ngayon ka lang?” malamig na tanong niya sa akin.

“Wala pong masakyan kanina, eh. Malakas po kasi ang ulan kayq ginabi ako. Sorry po,” wika ko.

“Walang masakyan o nakipag landian ka sa manliligaw mo?!”

Nahinto ako sa pag akyat ng marinig iyon.

“S’ya ang naghatid sa ‘yo ‘di ba?”

“Pa, kaibigan ko lang ‘yong tao,” giit ko.

“Layuan mo ‘yon! Walang lalaking nababagay sa ‘yo, Aly!”

“Nangako naman ako sa ‘yo ‘di ba? Hindi ko po nakakalimutan ‘yon.”

“Ikaw lang ang meron ako…”

Nanindig ang aking mga balahibo ng haplusin ni papa ang pisngi ko.

“Aakyat na po ako,” ani ko. Parang nag iba kasi bigla ang pakiramdam ko.

“Iniiwasan mo ba ako?”

Nanigas ako sa aking kinatatayuan. Akala ko ay hindi niya mahahalata iyon.

“A-ano bang sinasabi n’yo d’yan. Mabuti pa matulog ka na po. Akala ko ba hindi na allowed dito sa bahay ang alak?” Pag iiba ko sa usapan.

“Alam mo ang ganda ganda mo, anak,” nakangiting sabi niya. “Kamukhang kamukha mo ang mama mo.”

Sa loob ng anim na taon ay ngayon na lang ulit niya nabanggit si mama.

“Ibinigay ko sa kanya ang lahat. Kahit hirap na hirap ako dati basta makita ko lang na masaya s’ya masaya na rin ako. Pawi na lahat ng hirap at pagod ko. Pero hindi pala sapat lahat ‘yon dahil ipinagpalit n’ya ako sa mas may pera. Ikaw na lang ang meron ako. At ayaw kong iwanan mo ako, anak.”

“Pa, magkakaroon din ako ng sarili kong buhay-“

“Ako lang dapat ang maging buhay mo!”

“Pa!” Pilit kong binabawi ang braso kong hawak niya ng mahigpit. “Nasasaktan ako!”

“Walang ibang makikinabang sa ‘yo kundi ako lang! Dapat ako lang!”

“Ano ba ‘yang sinasabi mo!”

“Matagal kitang inalagaan. Matagal akong naghintay!”

“Papa, ano ba?!”

Nababalot ng takot ang buong pagkatao ko dahil parang nag iba ang taong kaharap ko.

Mabilis kong hinigit ang aking brasong kanyang hawak at nagtatakbo ako paakyat. Napatili ako nang iharang niya ang kanyang katawan sa pintuang isasarado ko na sana.

“Hindi ako papayag na hindi ko s’ya pagbayirin sa lahat ng sakit na idinulot niya sa akin! At ikaw! Ikaw ang kabayaran sa lahat ng ‘yon!”

“Papa, ano ba?! Natatakot na ako!” hilam sa luhang sigaw ko sa kanya.

“Hindi ako nagkamali sa paghihintay ko ng ilang taon! Dahil magkanukhang magkamukha kayong dalawa! At simula ngayong gabi titiyakin kong akin ka na at hinding hindi mo na ako iiwanan pa!”

Sinunggaban niya ako ngunit agad akong nakailag kaya natumba siya sa sahig. Tatakbo sana ako palabas ng kwarto ngunit nahawakan niya ang isang paa ko. Napangiwi ako sa sakit ng tumama ang balikat ko sa kanto ng aking kama dahil sa pagkakatumba.

“Hindi mo ako matatakasan! Bago ka pakinabangan ng iba ako muna!”

Pilit akong nanlaban ngunit malakas si papa. Kalmot, sipa, sabunot, ngunit wala siyang ininda kahit ano doon.

Napasigaw ako habang umiiyak ng punitin niya ang manipis kong school uniporm. Nahantad ang dibdib ko sa kanyang harapan at kitang kita ko ang pagnanasa sa kanyang mga mata.

“Sulit talaga ang paghihintay ko ng matagal!”

“Hayop ka! Hayop ka- ah!” Napatili na lang ako sa sakit nang hablutin niya ang mukha ko.

“Kinukuha ko lang ang premyo ko! At ikaw ‘yon!”

“Anak mo ‘ko! Pa’no mo nagagawa ‘to sa akin?!”

“Anak?” Tumawa siya ng nakakaloko. “Hindi kita anak!”

Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa aking narinig. Bumalik lang sa katinuan ang aking isipan ng marinig ko ang pagkapunit ng aking palda.

Sinipa ko si papa at natumba siya kaya agad akong tumayo at nagtagumpay akong makalabas ng aking kwarto.

Dali dali akong tumakbo pababa ngunit para akong bolang gumulong pababa ng ihagis ni papa sa akin ang isang jar na agad ding nabasag kasabay ng aking pagbagsak. Sa ulo ko iyon tumama kaya parang nagdilim bigla ang aking paningin.

Sumisigaw ang isipan ko na kailangan ko ng bumangon. Ngunit humihindi ang katawan ko dahil sa matinding pagkahilo.

Nakikita ng nanlalabo kong mga mata ang unti unting paglapit ni papa ngunit wala akong magawa dahil parang nanigas rin ang buo kong katawan.

“Hindi mo na ako matatakasan. Akin ka! Akin ka lang!”

“W-wag! Wag! Papa, please…”

Hindi ko alam kung naririnig ba niya ang mga salitang iyon.

“Ayoko! Ayoko!”

Pilit na itinutulak siya ng mga braso kong nanghihina ngunit malakas siya. Alam kong sumisigaw ako ng tulong ngunit hindi ko alam kung may nakakarinig ba sa akin. Hilong hilo na ako at pilit pa rin akong lumalaban ngunit walang laban ang nanghihinang lakas ko sa lakas niya.

Umibabaw siya sa akin at hindi nakaligtas sa aking pandinig ang pagkapunit ng aking panty na sinundan ng aking bra.

“Tama na please! Please!” Pagmamakaawa ko sa kanya.

“Ganyang nga magmakaawa ka. Magmakaawa kang ituloy ko pa,” bulong niya sa puno ng aking tainga.

“Maawa ka. Papa, plaease…”

Napahagulgol na lang ako ng umpisan niyang halik halikan ang magkabilang dibdib ko. Umahon ang pandidiri sa akin ng maramdaman ko ang pagkabuhay ng kanyang p*********i na tumutusok sa bandang puson ko.

“Ang sarap mo! Ang tamis tamis mo!” palatak niya habang pinagsasalit salit ang aking magkabilang dibdib.

Nang manawa ay unti unting bumaba ang kanyang mga labi at doon ay pilit kong pinagdidikit ang aking mga hita.

“Ah!”

Halos maputulan ako ng hininga ng suntukin niya ang aking tyan. At dahil sa panghihina ay tuluyan nga niyang napaghiwalay ang aking mga binti at sinimulang sisirin ang aking p********e. Walang akong nawaga kundi ang umiyak na lang habang patuloy siya sa pagpipyesta sa p********e ko.

Sunud sunod ang aking pag iling nang pumuwesto siyang muli sa ibabaw ko at himasin ang kanyang p*********i.

Nakangisi pa siya habang itinutok iyon sa b****a ng aking p********e at tuluyang ipasok iyon doon. Napasigaw ako sa sakit. Ngunit wala akong magawa dahil hinang hina ako.

Kitang kita ko kung paano niya namnamin ang kanyang bawat pag ulos sa akin. Hindi pa siya nakontento at kung ano anong pwesto pa ang kanyang ginawa sa pag angkin sa akin.

Bawat lapat ng kanyang labi. Bawat lapat ng kanyang mga palad sa aking balat lahat ‘yon ay pandidiri ang hatid sa akin. Bawat paglabas masok ng kanyang p*********i sa kaibuturan ko ay pagkasuklam ang nararamdaman ko.

Hindi ko alam kung kailan natapos ang lahat ng iyon. Nagising na lang ako dahil sa sikat ng araw na tumama sa aking mukha. Bumangon ako bigla at nakita ko ang aking sarili na may saplot na. Nilingon ko ang paligid at naroon na ako sa aking sariling kwarto.

Akala ko ay panaginip lang ang lahat ngunit hindi dahil ramdam ko ang sakit. Unti unti akong bumangon at lumabas ng aking kwarto. Tahimik ang buong paglabas ko.

Dinungaw ko ang ibaba at malinis na doon. Tumulo na lang ang aking mga luha nang libutin ko ng tingin ang buong bahay namin. Sobrang sakit na para bang sinaksak ng paulit ulit ang aking puso. Ni sa hinagap ay hindi ko akalaing mangyayari sa akin ‘to.

Pinahid ko ang aking mga luha at buo na ang desisyon sa isip ko na umalis dito. Nilingon ko ang kwarto ng halimaw na iyon. Tumungo ako roon at agad binuksan ang pintuan ng kanyang kwarto. Gusto kong masigurong wala s’ya dito sa bahay pag alis ko.

“No!”

Natumba ako sa sahig dahil sa panghihina at takot nang makita ko siyang nakasabit.