HOMIGEN VI: CHASING BUDDY

PROLOGUE

'A friend that you need to burn bridges because the flame within your heart will continuously put you in the pit of desolation. Build friendship, build everything that both of you could see the vision of forever. No matter how tough the road which the two of you could sauntered, give the heart that shouts the matter of steel relationship, iron foundation, and strong clad that even the rust won't able to brittle it." -Louella Ann

Nasa loob ako nang comfort room at hindi maipaliwanag ang kakaibang damdamin na nagbibigay sa'kin ng pagkalito. I wasn't able to give an accurate feeling that I have right now. Napatampal ako sa noo at halos hindi makahinga, panay ang lakad sa magkabilang sulok ng malawak na comfort room.

"s**t' Lou, don't you ever make yourself stupid again. Matagal mo 'tong pinag-aralan." I asserted and deeply breath whilst facing the mirror where I've seen how horrible I am for what? Thousand times just because I am really into a deep hole of hiding. Nakarinig ako ng mga ungol mula sa labas kung kaya't napahinto sa malalim na pag-iisip. I can't even move my both feet going at the egress of the closed-door 'cause I know that once I step out in this temporary safe place I knew to myself

that I'll be getting free of my inhibitions right there and then.

Inipon ko ang lakas ng loob at tuluyang lumabas mula sa palikuran, doon tumambad ang nakahigang lalaki. He was a bit disoriented because of those hard liqours he imbibed earlier at the Flip Bar.

Ayoko na sanang pumunta sa bachelor's pad ng binata dahil iniiwasan kong mahulog na naman sa bitag na ako rin ang may kagagawan.

"Don't, Lou... this isn't right." saway sa sarili.

"Buddy, I was having a fuckin' headache." halos ungol na lamang ang mga salitang maririnig mula kay Richmond.

Nakapameywang ako sa harap nito, hindi malaman kung tutulungan na naman ang lalaki sa pang-ilan na nga bang

pagkakataon? Simula pa noong mga bata pa lamang sila, halos naging parte na nang isang Louella ang isang Richmond Alcantara.

Sa sirkulong ginagalawan namin, walang hindi nakakaalam na magkaibigan kami lalo na'ng HOMIGEN. Muling umungol ang binata dahilan upang mapilitan akong iharap siya mula sa pagkakadapa sa malambot na kama.

"Bud, are you going to leave me again?" anito habang parang batang nagmamakaawa ang rehistro ng kaniyang mukha ngunit nanatili akong walang kibo. Ipinangako sa sariling hinding-hindi na muling tutulungan ang binata subalit ano na naman 'tong ginagawa ko?

"Lou..." sinapo ni Richmond ang aking pisngi.

Sa ikinikilos nang lalaki'y hindi ko malaman ang damdaming pumapaloob sa'king puso. Halos nanunubig ang mga mata dahil sa sari-saring hinanakit na naranasan sa lalaking kaharap, ngunit sa huli'y narito pa rin sa tabi niya. Mabilis na pinunasan ang mga butil ng luhang tumulo sa pisngi at pilit isinasantabi ang totoong nararamdaman sa mga oras na iyon.

"Umayos ka nga, Richmond!" pilit pinatigas ang tono.

"Are you going to leave me? I thought we're the best bud ever?" anas ni Richmond kahit pautal-utal dahil sa sobrang kalasingan.

Hindi niya napapansing sunud-sunod ang luhang pumapatak sa'king mga pisngi habang inaayos siya mula sa pagkakahiga. Ilang sandali ang nakalipas nang maiayos si Richmond sa higaan ngunit patuloy pa rin ang pangungulit subalit tumigil din ito kapagkadaka. Matiim akong nakatitig sa maamong mukha nito, habang payapang natutulog ang lalaki, gumuhit ang mapait na ngiti sa'king labi nang maalala ang matibay na rason upang gawin ang pinakamasakit na paraan para lamang manatiling buo ang puso.

"Yeah, we're the best bud that's why I have to do this. I have to hide this til' grave, that Louella Del Valle Gonzales is so freakin' in love with his best friend, Richmond Alcantara..."