CHAPTER 96
BREANA’S POINT OF VIEW
May biglang bumalandra sa pintuan.
Si Arwin!
May pawis sa kaniyang noo na parang hindi mapakali.
Sabi ko na nga ba, nadale na uli!
Nagkatinginan kami ni Aldrin saka ko ibinalik ang tingin ko sa kaniya.
"Sumusunod ka talaga ah! Hindi na ba makapagpigil brad?" pangangantiyaw ko. Brad ang gusto niyang tawagan namin e, e di brad.
"Ano? Sumunod? Anong sinasabi mong hindi makapagpigil? Na sundan ka? Ang kapal mo rin ano!" singhal niya.
"Sige, maglaro tayo ng taguan."
"Huh? Ulol! Naiihi lang ako? Wala akong time makipaglaro sa’yo? Ano ako, bata na makikipaglaro sa’yong taguan? Ulol!"
"Totoo ba? Iyan ba talaga ang nasa loob mo?” Ngumiti ako sa kanya. Inilabas ko ang pinakakaakit kong ngiti.
Nakita kong napalunok siya.
"Putcha, ang kapal mo! Tumabi nga
