His Queen (Tagalog)

Chapter 8

Shannon's Pov

"Guys. Wala si Ms. Gem at Prof. Clak ibigsabihin walang klase. Yeah!" Rinig naming sigaw ng bakla naming president. Maraming nag yes kase for sure gagala na naman ang mga ito. Kakapasok lang namin galing sa meeting kanina at eto ang sasalubong samin. Haha nice.

"PERO. Before umuwi. Linisin na muna natin yung computer laboratory." Some groan pero wla silang magawa. Kahit ganyan president namin. Strict yan. Kaya eto kami ngayon, maglilinis para makauwi. Wala kase yung profs namin for the last two subject at buti nga yun. Gusto ko ng umuwi kase sumasakit na naman yung puson ko.

Nang matapos nako sa nililinisan ko ay nagexcuse ako sa dalawa na aalis muna ako. Pumunta muna ako ng canteen at bumili ng peace offering bago hinanap si Louie. Kase naman ehh. Nakukonsensya ako. Tska di ko sya mahanap sa room kanina kaya nag-aalala ako.

Halos malibot ko na yung buong campus pero no sign of him. Naisipan kong pumunta sa botanical garden at di nga ako nagkakamali. Walang tao dito at kami lang dalwa. Sosopresahin ko sana sya pero mukhang ako ang nasopresa. Halos lumuwa ang mata ko nang makita kong pinapalibutan sya ng mga dahong nililipad sa hangin. Para syang sumasayaw sa ginagawa niya. Napatigil naman ito sa kanyang ginagawa ng makita ako. Di man lang ito nagulat.

Lumapit ito sakin at ngumiti.

"Hello" halos malaglag yung panga ko sa sinabi nito at ng makalapit ito ay bigla akong napaatras.

Just what the heck has happend?!

I saw it! I saw it with my two naked eye. He's controlling the leaves on air. And as what as I've see he controlled the air. Sino ka nga ba talaga Louie?

"Pa---paano mo nagawa yun?" gulat na saad ko.

"Are you some sort of engkanto? Anong tawag sa ginawa mo?" dagdag ko. Ewan ko pero nanginginig ako ngayon. Nanginginig ako sa takot na sabihin niya ang totoo sakin ngayon.

"Please let me explain. No... just forget what happend" sabi nito at kalmado akong tiningnan.

How could he be calm if he know's that a person saw him doing some sort of magic. Ohh gosh. Masisiraan ata ako ng bait ngayon. Lalapit na sana ito sakin ng hinarang ko ang kamay ko dito. Totoo ba yung nakita ko.

"No! wag kang lalapit!" kinakabahan kong saad. Nakita ko kung pano rumehistro ang lungkot sa mga mata nito.

"You think I'm a monster now don't you?" mahinang saad nito kaya napayuko ako. Ganun na nga. Sorry.

"Don't worry. I can help you forgot what you've seen earlier." sabi nito at napatingin ako sa kanya.

"A--ano?" tanong ko.

"Wag kang mag-alala. Buburahin ko ang mga nakita mo sayong ala-ala. Kung pwede nga rin ang lahat ng memories mo kasama ako" sabi nito kaya napatanga ako. Is he even real.

"Sorry Shannon kung ginulo ko ang nananahimik mong mundo. I'm really sorry." dagdag nito at nakita kong kinumpas niya ang kanyang kamay at may lumabas na lights doon.

wow.... amazing with a big Z.

"Louie" kinakabahang sabi ko. Ano bang ginagawa niya?

"I'm sorry Shannon. Masama bang hangarin ng hari na makapiling ang kanyang reyna? I'm sorry Shan. Of only I didn't mess up your life you won't see this unbelieveble things" sabi nito lalapit na sana ito sakin ng may naalala ako. Ikukumpas na sana niya ang kanyang kamay patungo sakin ng sumigaw ako upang pigilan siya.

"Wait?! what did you said?" nakakunot noong tanong ko.

"Wala ka ng dapat malaman pa Shannon. Just---just live the life you wanted to live. Just live a normal life" sabi nito kaya napaiyak na ako. Ewan ko pero imbes na matakot ay sumaya pa ako.

"Mangloloko ka!" umiiyak na saad ko. Nagulat naman ito ng makitang umiiyak na ako kaya iwinala na nito ang ilaw sa mga kamay niya.

"Hey, hey. Why are you crying. Don't you know it's really hard for me to see you crying" sabi nito ng makalapit ito sakin. Iyak lajng ako ng iyak. Sinusuntok ko pa ang dibdib nito ngunit napahinto ako ng niyakap ako nito kaya mas lalo akong naiyak. Kung malilimutan ko siya paano ko mararanasang mahagkan niya ng ganito? ayokong mawala siya.

"Manloloko ka! Ikaw pala yun. Ikaw pala yung nagligtas sakin. Ikaw pala yung lalaking naligtas sakin nung mawala ako sa Mountain fieldtrip namin. Huhu bat di mo sinabi sakin?" I could feel how he stiff from what I've said. Parang hindi niya ito inasahan.

"Tinanong kita kagabi pero di mo ko sinagot tapos ngayon mss pipiliin mong kalimutan kita kung gayong napakalaki ng parte mo sa buhay ko"

"Wha--what did you just say?" Hindi makapaniwalang tanong nito.

"Akala ko ba matalino ka. Di mo pa na-gets? Alam ko na ikaw yung misteryosong lalaking tumulong sakin noon. Bakit kailangan mo pang magsinungaling Louie?!" tanong ko kaya napayuko ito.

"Natatakot ako" sabi nito na ikinahinto ko.

"Natatakot ako na pagmalaman mo ang totoo ay lalayuan mo ako. Na matatakot ka sakin"

Napaiyak naman ako sa nalaman ko. Who would thought na ang isang Louie Vergara takot na layuan ko? Aigoo. Parang hinahaplos nito ang puso ko.

"At sa tingin mo pagmalaman ko na ikaw ang taon yun lalayuan kita?" napatingin siya sa mga mata ko ng sbbihin ko iyon.

"Kung sana alam ko na ikaw yun ako na mismo ang parating lalapit sayo. Sa pangalawang pagkakataon sinagip mo ako. You help me when I lost and when someone almost took everything from me. Thank you for that"

Ngumiti ito bago pinahid ang luha ko.

"Do you know how happy am I right now kase tanggap mo na ako. Na tanggap mo kung sino ako. Gosh Shannon. I feel like in heaven!" sabi nito kaya napatawa ako.

"So tell me Mr. Vergara, what can I do to pay you back?" tanong nito kaya seryoso ako nitong tiningnan pero kalaunay ngumiti. Yung ngiting nakakalaglag panty. Naman ehh. Bat ba kase ang gwapo niya pag nakangiti?

Hinawakan nito ang chin ko at pinatingin sa kanya. So ngayon ay nakatitig na ako sa kulay abo nitong mga mata na nakakalulang tingnan. Parang hinuhukay nito ang buong pagkatao ko.

"Just let me love you. Wait... I wanted to be selfish right now. Please be mine" sabi nito na nagpainit ng pisngi ko.

"Ang cheesy mo" bigla kong sbbi kaya pinitik nito ang noo ko kaya napapout ako. Ang sakit nun.

"Haha panira ka talaga ng moment ehh noh" sabi nito kaya tumawa ako.

"Di kaba magugulat dahil may nakakita sa ginagawa mo kanina?" Tanong ko. Ngumiti naman ito bago sumagot.

"Nah. There's no one who will come here except you. This place is already guarded by my knights. And di ko na kailangan itago sayo yun dahil malalaman at makikita mo din yun"

"Ehh?" Anong knights na pinagsasabi niya?

"Sira ka ba? pano pala kung hindi ako yung nakakita sayo kanina edi anong gagawin mo?"

"Edi buburahin ko ang ala-ala niya" sabi nito at ngumiti ng pilyo kaya napailing ako.

"You're crazy. Kung may knights na nagbabantay eh bakit nakapasok ako dito?"

"Dahil kilala ka nila" napaawang naman labi ko sa sagot nito. He's crazy right?

"Hahaha para sakin ba yan?" Napatingin naman ako sa Sprite in can na dala ko.

"Ahm hehe" sabi ko na lang at binigay sa kanya. Nagpout ako bago nagsalit ulit

"Peace offering ko sa pagtataray sayo kanina"

"It's ok. I know you have your reasons. Girl's reason to be exact" sabi nito kaya pinamulanan ako. Alam na kaya nito na may mood swing ako pag meron ako? aissh ano ba yan.

Binuksan nito ang Sprite at sinimulang inumin.

Tiningnan ko lang sya habang umiinon. Napalunok ako. Ba't ba parang nanonood ako ng live commercial ng Sprite. Damn. Ba't ba kase ang gwapo nya?

"Thanks" sabi nito at nagulat ako ng hinalikan nito ang forehead ko. Napakabilis nun pero yung init na hatid ng lips niya nanatili pa rin sa noo ko.

Uminit bigla yung pisngi ko pero bago pa ako makapagreact ay nagtungo na ito sa malaking puno na nasa secluded part ng garden at umupo. Sinundan ko naman sya at umupo sa tabi nya.

"Pwede ko bang hawakan yung kamay mo?" Nagulat naman ako sa tanong nya. Tumango na lang ako. Goshhh... hoy Shannon Marie Puertorico. Maghunos dili ka! Wag kang maharot. HAHAHA

"Pwede bang ganito muna tayo?"

"Hmm" di nako nagsalita. Inilagay niya yung ulo nya sa balikat ko at pumikit.

Pinagmasdan ko sya. Mula sa napakaputi at clear skin nitong mukha na wala kang makikitang peklat kahit isa. Sa mahahaba nitong pilik mata. Sa matangos nitong ilong at sa..... napalunok naman ako ng mapadako ang tingin ko sa mga labi nito na kulay pinkish at kung tingnan mo napakalambot. Dahan dahan kong itinaas ang kamay ko at akmang hahawakan ito nang hawakan niya yung kamay ko. Patay. Gising nga pala 'tong kasama ko. Damn self! ano bnng ginagawa mo? Nakakahiya ka.

Ba't mo pinagpapantasyahan ang taong tulog? o nagtutulog-tulugan?

Nagulat naman ako ng bumukas ang mata nito at mataman akong tiningnan. Halos lumuwa yung eyeballs ko nang ipinikip nya ang kanyang mga mata at dahan dahang pinalapit ang mukha nito sakin. Para akong naparalize. Gusto kong tumayo pero parang ayaw sumunod ng katawan ko. And there it was. This guy beside me took my first kiss. And that guy was Louie Vergara.

Tumagal ng ilang segundo ang halik na yun at nang matapos. Tiningnan ako nito ng seryoso sa mata.

"Always remember this my Queen. You are mine. And mine alone" sabi nito na nagpakarera ng heartbeat ko.

Instead sa matakot. Ngumiti ako sa kanya at tumango.

"Good" sabi nito at bumalik sa pwesto nya kanina.

Ewan ko ba kung naririnig nya ba yung lakas ng t***k ng puso ko. Gosh Louie. Why are you doing this to me?