Chapter Three (Meet the future King)
1174 Words
Patuloy lang ako sa paglakad ng may marinig akong lagaslas ng tubig. Thirsty enough, I looked where the sound of rushing water come from and there I saw a model.
What Illyana? A Model really? Of all places? I hissed to myself.
Hindi pa din ata nawala yung hilo ko kahit kagigising ko lang kung ano ano ang naiisip ko. O baka naman gutom na ako? Hindi nga pala ako nakapag dinner pagkatapos kong mag training
“Hoy, Lalake!” I shouted to the man.
Then the man shockingly looked at me as if I am a ghost.
He is topless! Holy mother of fish! I didn’t know okay?! I only saw his head! Malay ko bang naka hubad eh, naka lublob sa ilog at ulo lang ang nakalitaw.
Malay ko bang nakahubad pala tong hudyo na ‘to!
When I he looked into me and I saw his eyes I immediately read what’s on his mind.
Oh, goodness! He’s planning to kill me!
To my surprise he throw a dagger to me. Thank God I was quick to react. Mabuti nalang talaga at nagtraining ako dahil kung hindi siguro isa na ko sa mga pataba sa lupa ngayon. Baka kasunod na ko nila Mom, Dad at grandpoppy sa langit.
I was just about to react to him throwing a dagger on me when he swiftly moved and dodge towards me locking me into his arms.
“hmmm he’s fast” I told myself.
I just smirked at what he did and told my inner self “you wish.”
He thought he already got me, but I learned in jiu-jitsu on how to do counter attacks. Usind my free hand I pushed myself away from him and used my legs to lock him. After locking him on the ground I punched him hard on the stomach and got up. I stomped on his back and locked him.
“Who the fck are you?!” He angrily asked me.
I looked at his angry face. Ay ang gwapo! Makapal ang salubong nyang kila, matangos ang ilong, mapungay ang mata at manipis ang labi. Hindi kaya nasa shooting ako?! Artista kaya ito?
“I should be the one to ask you that. Who are you?!” I answered back to him.
He throw me a dagger look.
“Hindi mo ‘ko mapapatay sa patingin-tingin mo. Kung gusto mo ‘kong patayin kumawala ka sa ‘kin.” I told him then stomped harder on his back that made him grunt in pain.
“Sino ka? Anong ginagawa mo dito sa lupain ko? At paano kang nakapasok dito? Hindi mo ba alam kung sino ako?” Mas mahinahon na tanong nya sakin.
Hmm, that’s more like it kailangan ng mahinahon at maayos na usapan. Hindi kami magkaintindihan eh.
“Ako si Illyana, and beats me hindi ko din alam kung pano ko napunta dito. Ni hindi ko nga alam kung saan ako pupunta eh anong lugar ba kasi to? At saka baka ikaw alam mo kung pano ko napunta dito?” I answered him innocently. Hindi ko naman talaga alam.
“Hindi ako naniniwala sa ‘yo. Isa ka ba sa mga sundalo ng Duke? Ano ang kailangan mo sa ‘kin?!”
Ayan na naman siya galit na galit! Gustong manakit! Bakit ba ganito ‘tong lalaki na ‘to parang kulang sa aruga. Laging galit!
“Anong Duke Duke? Nasa Europe ba ako?!” Tanong ko sa kanya, ang alam ko kasi nasa Europe ang mga Duke. Di ba?
“Ano ba ang sinasabi ng tangang babae na ito?” He said on his mind.
Aba! Talagang sinusubukan ako nito.
“Anong tanga ha?! Kung noon hindi ako pumapalag sa mga nambubully sakin at nagsasabi na mahina at tanga ako ngayon hindi na ako ganon! Baka gusto mong masample-lan?” Singhal ko sa kanya.
“Anong sinasabi mo?! Nababaliw ka na ba?” He said.
The man looked at me and tried to lie. I can clearly read what’s on his mind!
“Mayroon! Hindi mo ‘ko malolokong kulugo ka!” I angrily punched him.
“What? Anong kulugo? Anong klaseng lsalita iyan? At ano ang lenggwaheng ginagamit mo?! At kung maaari ay sana huminahon ka? Naniniwala na ako, hindi ka ipinadala ng Duke dahil kahit sinong espiya hindi alam ang pinag-sasasabi mo.” I looked at him again and I was convinced because he was thinking about who I could be.
Okay na yon, atleast kuntento na sya na hindi ako alagad ng Duke na sinasabi nya. Kailangan ko sya para sa misyon ko. Hindi pwede na wala manlang akong kilala sa lugar nato. I learned in the book that in a mission having accomplices and member will help you to achieve your goal.
I slowly let go of him.
“Nasaan akong lugar?!” tanong ko sa kanya.
“Sino ka para sigawan ako? Hindi mo ba alam kung sino ako?!” Sigaw din nya sa akin.
He is so annoying!
“Tatanungin ba kita kung sino ka kung kilala kita?! Gamit-gamit din ng utak wag puro mukha okay?! Model ka ba? o killer? Bakit ka nanghahagis ng daggers?!” I asked him furiously.
“Model? Killer? At anong daggers? Ang ibig sabihin mo ba ay ang mga patalim? Simple lang ang sagot, mukha kang kalaban at balak kitang patayin, hindi ba halata? Akala ko ay alagad ka ng Duke. Ako si River. Ikaw sino ka? At bakit ka nandito sa lupain ko?” Pagpapakilala niya sabay offer ng kamay sa akin.
I just looked at his hand and didn’t take it. Something inside of me was telling me to take his hand but I didn’t.
“Ako si Illyana, sa totoo lang hindi ko din alam kung paano akong napunta sa lupain” sagot ko sa kanya.
Bahagyang kumunot ang noo nya at tinignan ako mula ulo hanggang paa.
“Kung ganoon ay saan ka nanggaling?” seryosong tanong niya sa akin.
“Ang alam ko lang nasa gubat ako. Sa kubo ko. Tapos bigla kong nakita ‘tong libro ni grandpoppy na umiilaw. Kaya tinignan ko, tapos nang binuksan ko wala na akong maalala pag-gising ko nandito na ako.”
Kailangan ko ng kaalaman niya sa lugar na ‘to para malaman ko kung bakit ba ako nandito. Mukhang alam niya ang pasikot-sikot ng lugar na ito.
Ipinakita ko sa kaniya yung libro ni Grandpoppy.
“Pamilyar ang librong ito.” Sabi ni River habang nakatingin ito sa libro.
“Mayroong tatak ng eutopia ang libro sa pabalat.” Sabi niya nang makita at buklatin ang libro.
“Eutopia? Anong Eutopia? Saang Eutopia?” Nalilitong tanong k0 sa kaniya.
“Itong mundong ito kung nasaan ka. Ito ang Eutopia.” He answered honestly and truthfully.
Nasaang lugar ako? Saan ba itong Eutopia na ‘to? Bakit ako dinala dito ng libro ni Grandpoppy?
Ang dami kong tanong pero ni isa walang sagot.
- Writer
