Now everything makes sense. Hindi niya agad naramdaman noon na nagkukunwari ito at hindi ito si Serenity, dahil una pa lang ay kilala na ito ng puso niya. Nang dumating ito sa buhay niya ay mas lalong umusbong ang pagmamahal na nararamdaman niya.
“Andres! Ano ba? Tinatakot mo ako.” Napahikbi na ito.
Kumalas siya mula sa pagyakap rito. Ikinulong niya sa mga palad ang mukha ni Destiny at mataman na tinitigan ito. Ngumiti siya. Lumiwanag ang lahat. Ang batang naghatid sa kanya ng hindi maipaliwanag na tuwa, ang batang unang minahal ng bata niyang puso ay nasa kanyang harapan ngayon at siya ring ina ng kanyang mga anak.
“Andres ano ba?!”
Sinigawan na siya nito na ikinapitlag niya.
“I am okay. Everything is fine, babe!”
Para na siyang sira ulo. Ngumingiti siya habang umiiyak at haplos
