After 10 years

657 Words
Walang drastic na pangyayari nung nakaraang 10 taon. Nakagraduate ako bilang Summa c*m Laude and it gave my family the boost it needs for our business. dahil doon, nagkaroon ang business ng dagdag exposure. paano? Nagconduct ng party ang papa para daw sakin. inimbitahan ang ang kilalang pamilya pati na din ang parents ni Roderick... Oo nga pala Jarl na ang tawag sa kanya ngayon. isang sikat na playboy dahil sa pagiging sikat na model at owner ng isang denim line. Dahil nakatulong naman ako sa pamilya, pinayagan ako ni papa na hawakan ang interior designing team ng kompanya. pero hindi bilang anak kundi bilang empleyado niya. at ang naipon kong pera plus ang nakadikit saking apelyido ay nakatulong naman sakin na magtayo ng sarili kong clothing line. As much as possible, I want to make them proud. Kaya kahit na meron na akong sariling business, sariling kotse, at sariling bahay. I still live with them. 8:00 Tapos na akong mag ayos para dumeretso sa shop ng kumatok si manang. "Mam, tawag po kayo ng mama ninyo" Hmm. That's weird. They never called me for breakfast at karaniwan, it's something important. "Sige po manang, pakisabi na lang po na bababa na po ako." Inayos ko muna ang damit ko. As far as my father is concern, our family should look a siya masisisi. Siguro dahil nasanay na ako sa mga rules and regulations niya at hindi ko naman nakikita si mama na nag aangal. Dumating ako sa dining namin. Nakaupo na doon sila mama at papa. Lumapit para sa kanila para magbigay galang. "good morning mama, papa" "good morning too iha" nakipagbeso si mama ngunit kakaiba ang higpit ng kanyang hawak, kahit na saglit lang. "good morning too iha, nga pala, kailangan mong umuwi ng maaga at magkakaroon tayo ng mga bisita" si papa naman ang nagsalita. Very formal. "meron po ba kayong mga bagong business partners?" it was like I was talking to my business partner and not my dad, pero nasanay na ako sa ganitong set up. Halos wala ng privacy ang bahay namin, every week kung hindi party, may meeting, and we are oblige to attend. We don't have a choice, nagiisip na kasi si papa na sumabak sa politics. "Hindi iha." Saglit iyang ngumiti. "Darating dito sila Mr. and Mrs. Santos. You know, our family friend. Remember Jarl?" Pinilit kong ngumiti. Of course I know Jarl! He's like my bestfriend, big bro and my protector, BUT MOST OF ALL: my first love who rejected me but that's past. I guess, hindi talaga siya true love. "Yes papa, I still remember him" hindi ko inaalis ang ngiti sa mga labi ko. Madami kaming dapat pagusapan! At least when his around, I can be myself. Kahit na matagal kaming hindi nagkita, alam kong, wala pa ring nagbabago sa aming dalawa. Dahil ganun ako. Though hindi naging maganda ang paghihiwalay namin at pakiramdam ko ay nagmukha akong tanga, it's in the past. I just need the Jarl I knew. "He's back in the Philippines" "I think you should go now para makabalik ka ng maaga" Nagpaalam ako agad para pumunta sa shop. Masuwerte ako't kahit sobrang higpit ng mga magulang ko...I mean, ni papa, hinayaan niya pa rin akong magkaron ng sarili kong pangalan sa Fashion Industry, na sobrang layo sa Construction Industry ng pamilya namin pero kailangan pa din na tumulong ako sa family business by designing the units. Sa pagkakaalam ko, malayo ang set up ng pamilya ko sa pamilya ni Jarl. Kung sobrang higpit ng pamilya ko, siya namang luwag ng pamilya ni Jarl. Si tito Miguel, isang kilalang Attorney at ngayon ay sumasabak na sa politics at may lumalawak na ding Housing Company samantalang si tita Carmela ay may sariling restaurant at madami na ding branches. Kahit na business-minded silang mag asawa, makikitang genuinely sweet sa isa't isa at hinahayaan nila si Jarl sa kung anong gustuhin nito. Malayo sa sitwasyon ko.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD