My Lesbian Lover

Chapter 8: Hinala at Sorpresa

Matagal nang napapansin ni Elise ang mga kakaibang kilos ko nitong mga nakaraang araw. May mga pagkakataong bigla na lang akong mawawala pagkatapos ng klase, at madalas ay abala ako sa cellphone ko. Minsan, kapag tinatanong niya kung sino ang kausap ko, nginingitian ko lang siya at sinasabing, "Wala 'to, importante lang."

Hindi maiwasan ni Elise ang magduda. Lagi niyang iniisip na baka may iba na akong kinakausap. Alam kong naiisip niya iyon kahit hindi niya sinasabi, at halata sa mga tingin niya sa akin na parang may hindi siya gustong itanong.

Isang araw, nadatnan niya akong tahimik na nagte-text habang nakaupo sa sofa. Napansin ko ang kunot sa kanyang noo at ang pag-aalangan sa kanyang mga kilos.

"Ally, sino ba talaga 'yang kausap mo?" tanong niya bigla, medyo seryoso.

Napatigil ako at bahagyang natigilan. Alam kong oras na para magpatuloy sa plano, kahit na medyo nasasaktan akong isipin na may hinala siya. “May ginagawa lang ako, Elise. Huwag kang mag-alala.”

Tumayo siya, halatang naiilang. "Sigurado ka bang wala kang tinatago sa akin?"

Ngumiti ako ng mahina, pero hindi ko siya direktang sinagot. "Magbihis ka. May pupuntahan tayo."

Nakakunot ang noo niyang tiningnan ako, lalo na’t hindi ko siya sinagot nang maayos. "Ally, ano bang nangyayari?"

"Magbihis ka na lang, promise, magugustuhan mo ‘to," sabi ko, sabay kindat. Alam kong mas lalo siyang mag-iisip, pero kailangan kong magpatuloy para sa sorpresa.

Pagkatapos niyang magbihis, dinala ko siya sa isang lugar na medyo malayo sa madalas naming pinupuntahan. Tahimik lang kami sa biyahe, at ramdam kong hindi siya mapakali.

Pagdating namin sa lugar isang maliit na park na puno ng ilaw at bulaklak, bumaba kami ng sasakyan. Naghihintay ang isang mesa na may kandila, bulaklak, at pagkain. Napatingin siya sa akin, gulat at naguguluhan.

"Ano 'to, Ally?" tanong niya, pero ngayon ay mas malambing ang boses.

Lumapit ako sa kanya at hinawakan ang mga kamay niya. "Surpresa ko para sa'yo. Alam kong may mga iniisip ka nitong mga nakaraang araw, at sorry kung hindi ako naging klaro. Pero gusto ko lang ipakita na ikaw lang talaga ang mahal ko. Kaya ginawa ko ‘to, para ipaalala sa'yo kung gaano ka kaespesyal sa akin."

Napalitan ng kilig ang kanyang pag-aalala, at napayakap siya sa akin. "Ally, ang akala ko talaga kung ano na..."

Ngumiti ako. "Hinding-hindi kita ipagpapalit, Elise. Kaya ko 'to ginawa, para sa'yo lang."

Pagkatapos naming kumain, tahimik na naming pinagmamasdan ang mga ilaw sa paligid. Maliwanag ang buwan at may mga bituin sa langit, pero mas maliwanag para sa akin ang mga mata ni Elise na ngayon ay wala na ang anumang bahid ng hinala. Nakaupo siya sa harap ko, at nakangiti nang malambing.

"Grabe, Ally," sabi niya, habang inihiga ang kanyang siko sa mesa at tinititigan ako. "Hindi ko akalain na may ganito kang plano. Parang hindi kita kilala minsan."

Ngumiti ako at nagbiro, "Surpresa, 'di ba? Hindi ko naman kayang makita kang nagdududa. Gusto ko lang ipakita sa'yo na walang iba kundi ikaw."

Tamang-tama, narinig ko ang dahan-dahang pag-usbong ng mellow music mula sa maliit na speaker na itinago ko sa isang gilid. Tumayo ako at naglakad palapit kay Elise, inabot ang kamay niya habang nakatitig sa kanyang mga mata.

“Sayaw tayo,” sabi ko, habang bahagyang binaba ko ang katawan para makuha ang atensyon niya.

Nagtaka siya ng kaunti pero nakangiting tumayo. "Ally, wala ka talagang katulad."

Hinila ko siya palapit sa akin, hinawakan ang baywang niya habang ang isang kamay ko'y nakahawak sa kanyang palad. Dahan-dahan kaming sumabay sa mahinang musika na para bang tanging kami lang ang tao sa paligid.

Habang umiikot kami sa ilalim ng mga kumikislap na ilaw, naramdaman ko ang paglapit ng kanyang ulo sa dibdib ko. Pinisil ko ang kamay niya, at bumulong ako sa kanyang tainga, “Alam mo, Elise, kahit ilang beses ko nang sabihin, hindi magbabago ikaw lang ang babae na mahal ko nang ganito.”

Naramdaman ko ang ngiti niya habang nakasandal siya sa akin. "Ally, hindi ko alam kung anong ginawa ko para deserve ko 'to, pero sobrang saya ko."

Tumigil ako sa pagsayaw at dahan-dahan akong humarap sa kanya, tinititigan ang mga mata niya na ngayon ay puno ng tuwa. “Kasi, Elise,” sabi ko nang seryoso, “ikaw ang pinakamasayang bahagi ng buhay ko. At lagi kong ipapaalala sa'yo 'yan. Kahit kailan, kahit saan.”

Ngumiti siya at bago pa ako makapagsalita muli, nagtaas siya ng kamay at hinalikan ako sa pisngi. "Ally, mahal na mahal kita."

Mas lalo kong niyakap siya nang mahigpit. "Mas mahal kita, Elise. At lagi kong ipapaalala sa'yo."

Habang tahimik kaming sumasabay sa ritmo ng musika, biglang lumakas ang hangin. Nagsimulang umalon ang mga ilaw sa paligid dahil sa malakas na hangin, at halos sabay na bumuhos ang ulan nang walang pasabi.

"Ally!" sigaw ni Elise, habang biglang bumagsak ang mga patak ng ulan sa amin. Pareho kaming nagtawanan, nagulat pero natatawa sa biglaang pagbabago ng panahon.

"Hala! Tara na, bago pa tayo tuluyang malunod dito!" sabi ko, habang hinila ko ang kamay niya, tumatakbo kami papunta sa kotse na hiniram ko. Pero kahit na mabilis kaming kumilos, wala nang nakaligtas sa basang-basang ulan. Pareho kaming basang-basa nang makarating kami sa kotse, pareho ring humahagikgik.

Pagkapasok namin, pareho kaming hingal at basang-basa mula ulo hanggang paa. Si Elise ay natatawa habang pinupunas ang basang buhok sa mukha. "Ally, grabe 'to! Akala ko romantic yung date, biglang naging adventure!"

Ngumiti ako, tinititigan siya, kahit na basa ang aming mga damit at basa rin ang upuan ng kotse. "Hindi ko in-expect 'to," sabi ko, sabay abot sa kanya ng tuwalya na nakahanda sa likod ng upuan. "Pero alam mo, kahit na anong mangyari, basta kasama kita, perfect pa rin."

Hinawakan niya ang tuwalya at tinignan ako nang may ngiti sa kanyang mga mata. "Grabe ka talaga, Ally. Wala na talagang makakapalit sa'yo."

Bumuntong-hininga ako, tinitigan ang kanyang basang buhok at mga mata na nagliliwanag pa rin kahit malamig na at basa na kami. "Elise," sabi ko, mas seryoso na ngayon, "kahit bumagyo pa o umulan nang ganito kalakas, ikaw pa rin ang pipiliin ko araw-araw. Sa lahat ng bagay."

Tumitig siya sa akin, at sa kabila ng ulan at hangin sa labas, may kakaibang init sa loob ng kotse. "Ally..." bulong niya, habang niyayakap ako nang mahigpit, "ang swerte ko sa'yo. Mahal na mahal kita."

Habang yakap ko siya, naramdaman ko ang bawat t***k ng puso niya na parang sumasabay sa ulan sa labas. "Mahal din kita, Elise. At hinding-hindi magbabago 'yon."

Nagpatuloy ang ulan, pero sa loob ng kotse, naroon ang init ng pagmamahalan naming, walang makakapigil, kahit ano pa ang mangyari.

Habang nagmamaneho ako pauwi ng boarding house, napansin kong tahimik si Elise, pero may ngiti sa kanyang mukha. Tinitingnan niya ang mga ilaw sa kalye na kumikislap habang patuloy ang ambon sa labas. Napansin kong bahagya siyang nag-aalinlangan, kaya tinanong ko, “Elise, may iniisip ka ba?”

Ngumiti siya at tumingin sa akin. "Ally, Saturday naman ngayon, di ba? Pwede naman tayong magpuyat. Naalala ko lang, baka gusto mong dumaan muna tayo sa bar. Parang ang saya lang tapusin ang gabi na medyo chill."

Napangiti ako at bahagyang natawa. “Bar? Gusto mong mag-bar pagkatapos ng ulan na ‘to?” biro ko, pero sa totoo lang, na-excite din ako. Matagal na rin kaming hindi nagkaroon ng spontaneous na lakad.

“Bakit hindi?” sagot niya, sabay kindat. “Alam kong pagod ka, pero naisip ko lang na ituloy natin ang bonding. Alam mo namang gusto kong sayawan ka.”

Natatawa akong umiling. “Okay, sige. Pero ikaw ang bahala sa playlist pag-uwi natin, ha.”

“Deal!” masayang tugon niya.

Binago ko ang direksyon ng sasakyan at tinungo ang bar na palagi naming dinadaanan. Pagdating namin, buhay na buhay pa rin ang lugar kahit malakas ang ulan kanina. Maririnig ang malakas na tugtog mula sa loob, at agad kaming tinamaan ng energy ng lugar.

Pagpasok namin, hinawakan ko ang kamay ni Elise habang lumalapit kami sa bar counter. “Order muna tayo bago tayo sumayaw,” sabi ko, habang nagpapalinga-linga sa paligid.

“Gusto ko ng cocktail,” sabi niya, sabay tingin sa akin na parang nang-aasar. “Ikaw, Ally, ano? Beer ka lang ba?”

Napangiti ako. “Siyempre. Pero ngayong gabi, ikaw ang bida. Kaya kung anong gusto mo, game ako.”

Nagsimula na ang gabi ng kasiyahan, na para bang lahat ng pagod at ulan ay nawala.

Matapos naming uminom ng ilang cocktails at mag-enjoy sa mga huling sandali ng gabi, pumunta kami sa dance floor. Tila ba ang ulan sa labas ay nagdulot ng mas masiglang atmospera sa loob ng bar. Ang mga tao ay sumasayaw at nagsasaya, at ang musika ay sumasalamin sa mood ng gabi.

Habang kami ay sumasayaw, may isang babae na lumapit sa akin. “Hi, gusto mo bang uminom ng isa pang drink? Ako ang magbabayad,” sabi niya, sabay hawak sa balikat ko.

Sa gilid ng aking paningin, nakita ko si Elise na biglang nagbago ang ekspresyon. Ang mga mata niyang puno ng tensyon, na agad kong napansin. Hindi ko na nagawang magsalita nang biglang nilapitan ako ni Elise at hinalikan ako sa labi. Hindi lang basta halik, kundi isang French kiss na talagang tumampok sa gitna ng dance floor.

Nagulat ang babae, at para bang ang lahat ng tao sa paligid ay tumigil sa paggalaw ng sandali. Matapos ang halik, nagtanong ang babae, “Mag-on ba kayo?”

Bago pa ako makasagot, si Elise na ang nagsalita, "Obvious ba?" Ang tono niya ay may halong galit at pagkabigla, na nagbigay-diin sa kanyang mga salita.

Dahil sa tensyon sa paligid, parang magiging malala ang sitwasyon kung hindi agad kami makakalayo. Muntik na kaming magkaroon ng alitan, kaya hindi ko na hinintay pa ang ibang tao na magdesisyon. Hinila ko si Elise palabas ng bar, mula sa mga mata ng mga taong nagmamasid sa amin.

Habang naglalakad kami palabas, ramdam ko ang poot at pag-aalala sa bawat hakbang. Nang makarating kami sa labas, malalim ang hininga ni Elise habang hinahaplos ang mukha ko. “Sorry, Ally. Hindi ko na kayang tiisin ang makakita ng ibang babae na hawak ka.”

“Elise, hindi mo kailangang mag-sorry. Lahat ng to, ang halik, ang pag-aalala, ito ang nagpapakita kung gaano kita kamahal. Ayokong may ibang makapalit sa ‘yo sa buhay ko.”

Hinatak ko siya papunta sa akin, at sa mga sandaling iyon, muling sumalubong ang mga ngiti sa aming mga labi. “Nandito lang ako, Elise. At ikaw ang mahal ko. Huwag kang mag-alala, walang makakapalit sa’yo.”