Chapter 42
Hinawi ko ang kumot mula sa kaniyang katawan. "Ano ba?!" sigaw nito at animo'y naaasar kaya natawa naman ako. "Kumain ka na nito bago pa lumamig," saad ko sa kaniya. Umupo naman siya at sinandal ang katawan sa headboard. Nangunot ang kaniyang noo nang makita ang pagkain na niluto ko. "Ano ba 'yan?" tanong nito. "Huwag ka ng magtanong nang magtanong. Kumain ka na lang," sabi ko sa kaniya. Napataas ang kaniyang kanang kilay. "Luto mo ba 'yan?" Sunod-sunod naman akong tumango sa kaniyang tanong bilang tugon. Wala pang isang segundo ay kinuha na niya ito sa akin at hindi niya maitago ang kaniyang mga ngiti. "Dahan-dahan lang," sabi ko rito. "Huh?" naguguluhang tanong niya. "Dahan-dahan lang sa pag ngiti. Baka mapunit 'yang bibig mo," natatawang saad ko na ikinailing na lang niya. "
- Writer
