KABANATA 46 One out of two... Ulit ko sa sarili habang nakatutok sa aking sensido ang hawak na baril. Paano kung hindi ako palarin? I thought about how I felt that night when I walked towards the highway, how I was eager to end all the pain. Nagmanhid ang dibdib ko sa sakit. Tila tumigil ang lahat, dumilim at tumahimik ang paligid katulad ng gabing iyon. Will this really make them happy? I asked myself as I tried to recall how Ana's smile looked before the tragedy. It's the only way I could forgive you... I remembered her words and my shaking finger pressed the trigger a little. Hindi mo ba naisip ang mararamdaman ng mga maiiwan mo kung sakaling natuluyan ka... Sigaw ng isang boses sa isang bahagi ng aking isipan. Biglang nawala iyong tahimik at madilim na highway at napalitan ng mga

