Chapter 22: Angered Air
2347 Words
Chapter 21
Spring’s PoV
Friday ngayon at andito kaming apat sa classroom dahil nag kaklase pa, maya-maya narinig na namin ang lunch bell.
Lumabas muna kami habang naglalakad kami may tumawag sa amin sa likod.
“Ates.” Tawag ni Sum sa amin
Sumama nalang siya sa amin.
“Guys, punta muna akong C.R.” sabi ni Rielle
Bakit parang ang tamlay nya ngayon?
Bahala na sya.
Naglakad nalang kami papunta sa Cafeteria. Kaoorder lang namin at kau upo sa upuan kasama ang Acerz ng magtanong si Astrid.
“Nasaan si Ate Aqualyn?” tanong nya
“Hindi- Anong klaseng kaibigan tayo? Bakit iniwan natin sya?” sabi ni Sum habang nanlalaki ang mata at nakatingin sa calendar. Sinilip ko naman ang phone nya at
WHAT THE HELL?! Bakit namin di napansin. Every year since we are 9 this happens.
“Ano ba iyon?” tanong ni Astrid
“September 18 ngayon Astrid.” Sabi ni Autmn kaya tumakbo kaming lahat hanggang sa may narininig kamig bulungan
‘Gosh nakakatakot si Aqualyn.’
‘Para syang papatay sa itsura nya.’
‘Nakakatakot pumunta sa C.R.’
Alam kong nagtataka kayo kung anong meron ngayon, ang totoo nyan ay Birthday ngayon ng Kuya ni Aqualyn.
Pumunta kami sa Girl’s C.R. at nakita namin na bukas iyon, pagkapasok namin nakita namin ang isang Aqualyn Rielle na nagdudugo ang kamay at may saka-sakal na clown.
“Ate Aqualyn Rielle tumigil ka sa ginagawa mo.” Sabi ni Sum kaya napatingin si Rielle dito
“You don’t know how I feel no one does.” Sabi nya sa cold voice nya
“We feel how you feel, ate Rielle. We feel how you feel because were family.” Sabi ulit ni Sum, binaba naman ni Aqualyn yung clown at pinalabas namin sya tapos ni lock yung pinto ng C.R.
Aqualyn’s PoV
Narinig ko yung sinabi ni Sum kaya ako napabalik sa wisyo.
Naramdaman ko namang niyakap ako ng mga kaibigan ko. Kahit si Winter sumama.
“Ate Rielle, birthday ni kuya Ravien ngayon dapat tayong magcelebrate dahil ito na ang huling birthday niya na wala tayong ginagawang aksyon upang unti unti syang ipaghigantidahil mula bukas u unti untiin natin sila.” Sabi ni Sum
Nahihiya ako ngayon dahil sa totoo lang sa aming limang magkakaibigan, Si Summer, na pinaka bata ang may pinaka mahirap na pinagdaraanan.
“Tama si Summer, Rielle, Ito na ang huling birthday ni Kuya Ravien na hindi nagbabayad ang mga may kasalanan.” Sab ni Autumn
“Promise tutulong kaming ipaghiganti sya. Tulad mo kuya na rin ang turing namin sa kanya dahil tinuring nya kaming mga kapatid, kaya tulong tulong, ipaghihiganti natin sya.” Sabi ni Spring
Hindi sya nag conyo dahil seryoso ang usapan namin
“Reapers, Fire, Water, Air,Earth and Ice will be back soon.” Sabi ni Winter
Lumiwanag naman ang mukha ko hindi lang pala ako kaming apat pala.
Inayusan ako ni Spring at Summer tapos lahat kami lumabas, pagkalabas namin mukhang nagsisismula na ang klase.
Pumunta kami sa room ni Summer dahil yung ang nasa taas nitong floor tapos sa susunod na floor pa yung amin.
“Why are you late ms. Choi?” rinig kong tanong ni Ma’am Saavedra pagkapasok ni Summer
“An emergency ms.” Sagot naman nya tapos di ko na narinig ang iba pang nagyari dahil lumayo na kami doon.
Pagkapasok namin sa room sinalubong agad kami nina Charlie.
“Hime ayos ka lang ba?”tanong nya sa akin
“Ayos na ako Charlie.” Sabi ko sa kanya kasya naka hinga naman ng maluwag yung apat na lalaki.
Kapatid na ang turingan naming lahat kaya sobrang mag alala ang mga toh kahit si Warren halatang na alala.
Umupo nalang kami sa upuan.
“Charlie bakit walang teacher?” tanong ko kay Charlie na nasa unahan ng upuan ko
“Nagpaiwan lang activity.” Sabi nya kaya tumingin ako sa board tapos nagsagot na lang mukhang ganoon din ang ginawa ng mga kaibigan ko.
*KRRINGG!!!
Sa wakas Uwian na.
Naka civilian kami from Wednesday to Friday.
Sumakay nalang kami sa kotse at umuwi sa bahay.
Pagkarating namin sa sala may tumawag kay Winter
“Ate Winter.” Tawag ni Summer
“What?” tanong nya
“My room.” Sabi naman ni Summer umakyat naman sila
Ako naman pumunta ulit sa garahe para sumakay sa kotse ko. Nagdrive ako papuntang Cementery.
September 18 na pala ngayon parang kailan lang nung mag August at magsimula kaming pumasok sa Seasonial Academy.
Haay nakarating rin ako dito. Andito ako sa harap ng puntod ni Kuya. Sya lang ang nag iisang lalaki bukod kay Papa na nagmamahal ng todo sa akin.
Wave Ravien Kirigaya
September 18, 19** - December 21, 20**
Miss ko na sya. Sya lang kasi ang kausap ko dati sa bahay.
Happy Birthday kuya Ravien, sigurado nagce-celebrate kayo ni Mama dyan sa langit. Birthday mo na ulit.
Sinindihan ko yung kandila na nandito at binasa ko yung parang foam na nagprepreserve ng halaman.
Pangako kuya Ravien, pagbababayarin ko ang mga taong may gawa nito. Pagbabayaran nila ang pagkuha sa buhay mo.
Pagkatapos kong siguraduhing ayos na ang puntod ni kuya dumiretso na ako pauwi. Pagkarating ko nagkulong ulit ako tulad ng lagi kong ginagawa.
FLASHBACK....
10 years ago....
Kauuwi ko lang galing sa training kasama sina Winter, Autumn at Spring sa kanilang lahat pinaka close ko si Spring dahil lagi kaming nag aasaran. May isa pa kaming batang kasama kaso mas bata sya sa amin pero nasa same level namin.
Pagkarating ko wala pa pala si Kuya Ravien. Nakita ko yung mga maids na nagliligpit ng mga damit at pansapin.
Bigla akong tumakbo at tinabig sila kaya kumalat ang mga nasa basket. Hehehe
Maya-maya may narinig akong tunog ng kotse. Andyan na si Kuya.
Bumaba ako at nakita kong maayos na pala yung mga ginulo ko kaya, ginulo ko ulit yung pagkakaayos.
“Rielle, pinapahirapan mo na naman ang mga maids natin.” Sabi ni Kuya
“Pabayaan mo sila na Kuya binabayaran naman natin sila.” Sabi ko
“Rielle, kahit pa.” Sabi ni kuya tapos napa buntong hininga
Sumuko na si kuya sa pagkumbinsi dahil di talaga ako masunurin.
Fastforward...
Andito kami sa party, kasama ko si Kuya, napag isipan kasi nila na icelebrate ang pasko, nagkaroon kami ng christmas party.
*Boogsh
Napahiwalay ako kay kuya tapos sinubukan ko syang hanapin, bigla nalang akong harangan ng reapers
“Kamusta munting prinsesa?” sabi ng isa sa kanila
Hindi ko sila sinagot maya-maya may biglang sumigaw.
“Rielle!!” tawag ni kuya sa akin naramdaman ko nalang na bigla syang yumakap sa akin tapos unti unti syang bumitaw
“Ravien Oppa, don’t leave me.” Sabi ko habang naiyak hinawakan naman nya ang mukha ko para pahidin ang luha ko.
“Oppa will try, but for now let me sleep. Sayonara Hime-kun.” Sabi nya tapos biglang bumagsak ang kamay nya.
“OPPA!!” sigaw ko tapos umiyak tumaw naman bigla ang mga reapers sa paligid.
“You will pay for what you’ve done to my brother, now taste the Wrath of the raging Water.” Sabi ko tapos bigla akong nilamon ng kadiliman. Nagising nalang ako na nasa harap nina Summer, Autumn, Winter at Spring, lahat ng mga reaper ay brutal na pinatay tapos puro dugo ang kamay namin.
Kami ba ang gumawa nito?
FLASHBACK ENDS...
Chapter 22
Spring’s PoV
Halos isang linggo na din pala mula nung nangyari yung sa school. Di na sila masyadong takot kay Rielle pero medyo dumidistansya padin sila.
“Punta lang ako sa SC office.” Sabi ni Autumn pero yung daan na dinadaanan nya ay papunta sa Parking Lot
“Kailangan natin sundan si Ate Autumn.” Sabi ni Summer
“Bakit?” tanong ko
“Birthday ni Tito Wesley ngayon. Baka mawalan sya ng kontrol.” Sabi nya
Sinundan namin si Autumn palabas ng Academy mukhang gagamitin nya yung mga motor na nasa mini hideout namin, nagulat kami nung may humarang na mga tambay sa kanya. Lagot hindi si Autumn yan si Reaper ang nandyan.
“Hi miss beautiful.” Sabi ni tambay #1
“Leave me alone.” Sabi ni Autumn
“Ay porener pala yan.” Sabi naman ni tambay #2
“Miss byutipul, sama ka samin.” Sabi ni tambay #3
“Leave me Alone.” Sabi nya tapos tinulak yung lalaki
“Aba’t palaban ka ha.” Sabi ni T1 (Tambay #1) at akmang susuntukin si Autumn
“Ate!!” biglang sigaw ni Summer tapos tumakbo kay Autumn napatingin naman yung mga tambay kay Sum na lumapit kay Autumn
“Dalawa pala yung huli natin ah.”sabi ni T2
“Hindi nyo kami nahuli.” Sabi ni Sum tapos sinuntok sa mukha si T2
“Aba’t ikaw na babae ka.” Sabi ni T3
“Kawawa naman kayo. Natalo ng isang 14 years old.” Sabi ni Sum
“Mahuhuli rin namin kayo.” Sabi ni T1
“You’d never catch my sisters.” Sabi ni Winter sa cold creepy voice
“Aba padami ata kayo ng padami.” Sabi ni T3
“Di nyo kilala kung sinong kaharap nyo ngayon.” Sabi ni Summer nagulat ako nung pagtapat sa araw nung mata niya maroon pala yung kulay ng lenses nya.
“Ba-Bampira.” Sigaw nila tapos tumakbo palayo
“May tulong rin pala ang pagkakamali ko ng kuha sa lenses.” Sabi nya
“Why did you follow me?” tanong ni Autumn
“Ate Autumn, I feel what you feel.” Sabi ni Summer tapos parang iiyak na sya
“No you don’t.” Sagot niya
“Yes we do. Think of tita she knows your father more than you and she suffers more than you. Be strong for her ate, You are their only daughter and you’re the only one she can lean on.” Sabi ulit ni Sum tapos may mga butil ng luha ang tumulo mula sa mata nya.
“Umma blames me for Appa’s death. I don’t desevre my life.” Sabi ni Autumn tapos may mga luhang tumulo mula sa mga mata nya
“Ate Autumn wala na kaming parents pero ikaw meron pa. Sinisisi ka man nya ngayon pero nanay mo parin sya, may nanay ka pa din, may kadugo ka parin. Kung hindi ka parin nya matanggap ngayon andito kaming mga kaibigan mo kami pamilya mo rin kami di man sa dugo, pero pamilya ang turing natin sa isa’t isa.” Sabi ni Summer habang patuloy yung pagtulo ng luha sa mata nya
“Sorry Summer. Napaka insensitive ko. Nakalimutan ko kayo na pamilya ko na din.” Sabi ni Autumn tapos niyakap kami
“Lahat tayo nagkakamali Autumn.” Sabi ni Rielle
“Salamat.” Sabi nya tapos pumasok na ulit kami sa Academy dumiretso kami sa room pagkahatid kay Summer.
“Wifey ayos ka lang?” tanong ni Waren kay Autumn
“Ayos lang ako, Ren.” Sabi ni Autumn tapos umupo na sa upuan nya.
Autumn’s PoV
Tapos na ang klase pero hanggang ngayon nagui gulity pa din ako kasi dahil sa akin muntik nang matrigger ang dark side ni Summer. Mahirap siyang kontrolin, tranquelizer lang ang may kakayahang magpatigil sa kanya.
Pagkauwi namin pumunta ako sa kwarto ko at kinuha mula sa drawer ko ang picture namin Appa.
Appa, sorry I became weak again. I know that you deserve justice for your death. I promise I’ll make those assh*les pay.
Naramdaman ko naman na nabasa ang pisngi ko. Umiiyak na naman ako. Taon taon mula nung mag 9 kami nangyayari ito.
FLASHBACK......
10 years ago....
Nandito ako sa kwarto nalaman kasi ni Umma na nagawa ako ng lason.
“Autumn Wendy Shin Hiroshima, ilang beses ko bang dapat sabihin sa iyo na wag kang gagawa ng lason. Paano kung aksidente mong malason ang sarili mo ha? Paano na lang kami ng Appa mo, mawawala ang kaisa isahan naming unica ija. Autumn you are our only daughter so please stop doing poisons.” Sabi ni Umma
“Umma, pwede naman kayong gumawa ni Appa ng another baby para hindi na ako ang kaisa-isahan nyong anak.” Sabi ko
“A- anong- Autumn diba naipaliwanag na ni Umma sa iyo na di na sya pwedeng magkaanak dahil hanggang isa lang ang kaya ng katawan ko.” Sabi ni Umma
“Okay Umma.” Sabi ko kay Umma
“Oh Aubrey bakit andito ka sa kwarto ni Autumn?” tanong ni Appa
“Wesley, pinagsasabihan ko lang si Autumn.” Sabi ni Umma
“Autumn anong ginawa mo?” tanong ni Appa
“Appa nag gawa lang naman ako ng lason na pwedeng pumatay sa loob ng 1 minuto.” Sabi ko
“You done that? I am so proud of you.” Sabi ni Appa
“Wesley, wag mo na nga kunsintihin si Autumn. Kaya hindi tumutigil yan eh.” Singhal ni Umma kay Appa
Pero bumigay rin si Umma at umalis nalang sa kwarto ko.
FASTFORWARD...
Andito kami sa party, kasama ko si Appa, napag isipan kasi nila na icelebrate ang pasko, nagkaroon kami ng christmas party.
*Boogsh
Napahiwalay ako kay Appa tapos sinubukan ko syang hanapin, bigla nalang akong harangan ng reapers.
“Narito pala ang isa sa mga prinsesa.” Sabi ng sa sa mga Reaper
“Wala kayong pake.” Sabi ko
“Palaban ka munting prinsesa?” pang aasar ng isa sa mga Reapers
“Layuan niyo ang anak ko.” Narinig kong sabi ni Appa tapos intinago ako sa likuran nya
“Hindi mo sya maproprotektahan.” Sabi ulit nung isa sa mga reapers
*BANG
Narinig ko ang putok ng baril nagulat ako nung nagsitawanan ang mga Reapers, nakita kong si Appa pala ang binari nila.
“What you’ve done to my Fatheris unfair, Now taste the Wrath of the Dangerous Angered Air.” Sabi ko tapos dumilim ang lahat. Nagising nalang ako na nasa harap nina Summer, Rielle, Winter at Spring, lahat ng mga reaper ay brutal na pinatay tapos puro dugo ang kamay namin.
Kami ba ang tumapos sa kanila?
FLASHBACK ENDS...
Naramdaman kong umiiyak na naman ako, humiga nalang ako sa kama at hinayaan tumulo ang mag luha ko. Naalala ko na naman tuloy yung nangyari pagkatapos malaman ni Umma kung bakit namatay si Appa.
FLASHBACK....
Nakita ko si Umma na nakaupo sa couch pagkauwi ko galing kayna Summer
“May gana ka pa talagang umuwi ditong bata ka!” Sabi ni Umma
“Umma.” Tawag ko sa kanya
“Don’t dare call me Umma. I don’t have a bad luck daughter.Hindi nalang sana ikaw ang ipinanganak ko sana iba nalang.” Sabi ni Umma tapos binato yung mga luggage ko
“Get out of my House. You don’t deserve to be a Hiroshima.” Sabi niya pero di ako gumalaw sa pwesto ko
“Ayaw mong lumabas huh.” Sabi ni Umma tapos bigla akong sinabunutan at kinaladkad palabas ng Mansion tapos itinulak ako sa may gate.
“Umma don’t do this.” pagmamakaawa ko
“Why shouldn’t I? You are the reason my husband is Dead.” Sabi nya tapos pumasok sa loob at kinuha yung mga luggage ko at binato sa akin.
Buti nalang nakalagay sa foam bag yung mga lason na ginawa ko kaya di yun nabasag
“Umma.” Tawag ko sa kanya hinarap naman nya ako tapos sinampal
“I told you don’t call me Umma.” Sabi nya tapos sinampal uli ako
Lumabas ako ng gate hila hila yung 4 na luggage ko. Buti nalang di pa pala naalis sina Summer. Isasauli nya sana yung CD ko kaso nakita nya na pinalayas ako kaya sa mga Hanazono muna ako nakitira. Si Winter, ate Lavalee, at Summer ang pumilit sa akin tapos pumayag naman si Kuya Snow. Tinuring nila akong kapatid tulad ng turing ko sa kanila.
END Of Flashback....
Ito na ang huling beses na iiyak ako dahil sa hindi ko nabigyan ng hustisya ang pagkamatay ni Appa.
I am Autumn Wendy Hiroshima ang I will make the bastards pay for ruining my family and for killing my father. I swear I will give justice to my father even if it cost my life.
- Writer
