Milli
Tahimik akong nakasakay sa kotse ko. Andito na ako sa parking area ng school pero wala akong kabalak-balak na lumabas. Iniisip ko ng mabuti kung papasok ba ako ngayon o hindi. I was so damn hurt sa mga binitawan niyang salita sa akin. Kaya kong itago ang sakit at magpanggap na kaya kong dalhin. But my heart is totally in pain right now. Baka pag nakita ko siya ay mag-breakdown lang ako and I won't let that happen. Ayokong makita niya ang tunay na nararamdaman ko. Tama na ang mababang tingin niya sa akin, ayoko ng mas lalo pang pababain 'yon.
Kung hindi pa nagtext si Queenie, malamang hindi talaga ako papasok at mag-iistay lang ako dito sa car ko. Mabigat ang loob kong inayos ang sarili at dahan-dahang lumabas ng kotse.
Kung dati-rati ay head high ako pag naglalakad sa hallway. Nga
