PUMIPINTIG ang sentido ko nang dahan-dahang akong magmulat ng mga mata. I tried to move only to realize that both my hands and feet were tied. Higit na lumaki ang pagbukas ng aking mata nang tumambad sa akin ang hindi pamilyar na paligid. Isang maliit na kwartong walang kahit anong kagamitan maliban sa kinahihigaan kong pumpon ng tuyong dayaming nasasapinan ng lumang lona. Nakapinid ang pinto maging ang nag-iisang bintana kaya't tagaktak na ang pawis ko dahil sa init ng kinaroonan ko. Isang malabong ilaw lamang ang nagsisilbing liwanag sa silid.
“Nasaan ako?” nalilito kong tanong sa aking sarili habang pilit ng bumabangon upang makaupo. The last thing I remembered was being inside the car with Terrence. Nahilo ako at nagdilim ang paningin.
Si Terrence! Bumaha ang mas matinding pag-aalala
