Chapter 33
1154 Words
Dumiretso na kami sa condo ni Andrè kasi busog pa siya sa pagkain sa plane. Apparently, binigyan daw sila ng three-cheese lasagna, chicken wrap, at isang parang ice cream pero lasang gatas ng alien. Hindi raw masarap, pero kinain pa rin niya kasi ‘sayang’. Lalaking tunay.
Gusto pa sana niya makipagkwentuhan, pero pagbalik ko mula sa kusina para kumuha ng tubig, ayun na. Knocked out. Tulog na sa couch na parang hindi siya umidlip sa biyahe. Jetlag? Wala. Softboy napagod.
Kinuha ko phone ko at sinimulan siyang picturan nang bonggang-bongga. As in iba’t ibang angle—may nakabuka ang bibig, may may konting laway sa gilid, may parang sumasayaw sa panaginip. Birthday niya kasi malapit na, and I had no freakin’ idea kung anong ibibigay ko. Kaya naman naisip ko: personalized scrapbook. Sobrang dami naming pictures, eh. Kasi nga mahilig kaming mag-ikot. Lalo na siya—travel king, pero walang sense of direction. Laging nawawala sa SM Megamall.
While Andrè was snoring like a cute dinosaur, nagluto ako. Oo, may grocery na ako beforehand kasi prepared girlfriend yarn. Galing ako sa unit ko, bitbit ang ingredients. Sa unit niya ako nagluto kasi feel ko baka kalawangin na ‘yung mga gamit niya. Grabe. Hindi ko nga alam kung marunong siyang gumamit ng rice cooker. Or ng faucet.
Nagluto ako ng Sinigang—kasi sabi niya, puro burger daw kinain niya sa Seattle. Ewan ko ba. Pa-healthy sa gym pero junk food ang kinakain. Classic contradiction. Fitness model on the outside, junkyard on the inside.
Pagkatapos kong kumain, naupo ako sa couch at pinanood siya matulog. Ang peaceful niya. Naka-smile pa habang tulog. Parang batang nakakapanaginip ng unlimited Jollibee chicken. Curious ako, kaya dahan-dahan akong lumapit para marinig ko kung anong sinasabi niya.
“Maricon…” he moaned.
Napa-kilig ako ng konti.
“Yes... s**t…”
ANO ‘TO?! Biglang nanlaki ang mga mata ko. MANYAK NA ‘TO! Tangina niya! Kaya pala sabi niya ako raw “star” ng dreams niya! Akala ko wholesome dreams! Hindi pala! Rated SPG!
Namula ang buong mukha ko. Literal. Parang sunburn na walang SPF. Hindi ko alam kung sasampalin ko siya ng unan o susuffocate ko siya gamit ‘yung throw blanket. Tapos… bigla siyang tumawa.
As in, tumawa nang malakas. 'Yung tipong tumatawa ng masama. Ibang level. Halos gumulong na siya sa couch.
"YOUR FACE!" tawa niya habang hawak ‘yung tiyan niya. “Grabe, Maricon!”
Napako ako sa kinatatayuan ko. Hindi totoo?! Hindi totoo ang panaginip?! Niloko lang ako?! Gusto niya lang akong tubuan ng bagong trauma?!
Sinugod ko siya ng hampas gamit ang throw pillow. As in sunod-sunod. Walang mintis. Para akong sinasaniban ng hangin sa Bagyong Glenda. He tried to defend himself with his arms, pero sorry to this man—mas malakas ang poot ng isang babaeng naloko sa harap ng TV.
“GAGO KA TALAGA!”
"I'm sorry, baby!" he said, tawang-tawa pa rin. “You were watching me sleep. I had to.”
“LAGI MO NA LANG AKONG GINAGANITO! BWISIT KA TALAGA!”
Pagod na akong hampasin siya, kaya next move ko? Hinila ko ang buhok niya. Sorry na lang sa kanya, medyo mahaba na ang buhok niya ngayon. Easier to grip, easier to punish.
“GUSTUNG-GUSTO MO TALAGANG NAMAMATAY AKO SA HIYA, HA?!”
He laughed harder. “Because you turn red easily!”
“EPAL MO! SOBRANG EPAL MO!”
Pero habang hinihila ko ang buhok niya, bigla niya akong hinila pabalik. In one smooth motion—parang may practice siya, ha?—nakaupo na ako sa lap niya. Boom. Straddling position activated.
Nagtitigan kami. Ako galit, siya amused. ‘Yung tipong siya ‘yung bata na nang-asar tapos proud pa.
“I’m sorry,” he said, his arms wrapping around my waist na parang siya pa ‘yung nasaktan.
I pressed my lips together and gave him the most powerful middle finger ever. Pero ngumiti lang siya. Gago. Charming pa rin kahit gusto ko siyang batukan.
“I just missed teasing you,” he said.
“Okay lang naman na inisin mo ako. Pero bakit laging bastos?!”
He shrugged. “Ewan ko ba. ‘Yan agad ang pumapasok sa isip ko.”
Sinabunutan ko ulit siya. “Next time na may naiisip kang kalaswaan, pwede bang isarili mo na lang?!”
Bigla siyang ngumiti. “Trust me—”
Naramdaman kong may green joke na siyang ihahagis kaya agad kong tinakpan ang bibig niya. Nope. Not today, Satan.
“Ugh! Andrè! Sobrang sexually frustrated ka na ba?”
He nodded like an honest puppy.
“Suko ka na?”
He shook his head like an arrogant cat.
“Paano kung ano... kung gusto kong magpakasal muna bago... bago yun?” Hindi ko na masabi ‘yung word. Sensya na. Conyo conservative ako.
He gently removed my hands from his mouth, combed his hair, then looked at me seriously.
“I’m cool with waiting.”
Tangina. Did this man just become more perfect?
“Maniwala ako sa’yo,” I said.
“It’ll just make me look forward to our honeymoon.”
HUY.
Inirapan ko siya. “Tigilan mo nga ‘yang pangangako mo. Baka ‘di matupad.”
“Wala ka talagang tiwala sa’kin, no?”
“Not that I don’t trust you. I just don’t want promises. Kasi baka masira. Nakakapagod ‘yon.”
Naalala ko bigla si Mama. Sabi niya, “I’ll always be here.” Pero ayun… wala na siya. Ayoko ng broken promises. Hindi kasi ako sinanay para magpatawad agad.
Andrè looked at me, then sighed. Nilagay niya ‘yung hands niya sa bewang ko.
“Fine. No more promises,” he said. “But I wasn’t lying. I am fine with waiting. Totoo ‘yan, Maricon. Hindi ko ipipilit. I won’t force you to have s*x if you don’t want to. That’s rape, you know?”
Napakagat ako sa lower lip. Grabe. Minsan hindi ko alam kung tao ba si Andrè o sagot sa dasal. Programado para hindi maging toxic. Feminist pa. Open-minded. May abs. PWEDE NA.
“Sure ka?”
“Yes.”
“Thank you.”
“Well, you shouldn’t,” he said, tucking a strand of my hair behind my ear. “Don’t feel sorry for not doing what you’re not ready for.”
I looped my arms around his neck and buried my face sa leeg niya. Amoy pa rin niyang Seattle—coffee and cinnamon at kaunting laway sa unan.
“I love you,” I whispered. Hindi ko sure kung narinig niya, kasi ako mismo halos ‘di ko narinig sarili ko.
But I felt it. His arms tightened around me.
“I love you, too,” he said.
Tapos ayun. Niyakap ko lang siya nang mahigpit. Medyo nanggigigil pa rin ako, pero okay na rin. Kahit pa minsan gusto ko siyang i-uppercut, at least hindi siya manyak for real. Char lang pala.
- Writer
