"Sinabi mo na yan sa akin, Ninong. Bakit naman ako aasa sa'yo? may sarili din akong buhay at hindi pwedi ang sinasabi niyo. Mahal ko ang anak ko. Pero kailangan ko din ang career ko. At hindi ako dapat na aasa sa'yo." Aniya rito.
Tumigil ito sa pagsubo at napatingin sa kanya. Kilala niya ito, hindi man niya nakita sa mukha nito ang galit pero sa paraan ng pagkatingin nito sa kanya ay alam niyang galit ito.
Katahimikan ang namagitan sa kanila pagkatapos niyang sabihin iyon. Hangga't natapos ang kanilang kainan na wala na silang imikan pa. Pumasok na si Luissa sa kanyang kuwarto upang magpahinga na. Hindi na niya nakita si Ninong Fabiano kung saan man ito pagkatapos nilang kumain. Tila ba hindi nito nagustohan ang kanyang sinasabi kanina.
At tiningnan niya ang relong nakasabit sa din
