Evangeline
I WAS WATCHING THE sunset goes down, hanggang ang kahel na kalangitan ay unti-unting nilalamon ng abong ulap. Bumaba na ang araw at nagsimula nang dumilim ang paligid. I feel like I’m still blind even my eyes are wide open. May mga bagay pa rin akong hindi maintindihan maski nakikita na ng aking mga mata.
Naramdaman ko ang pag-upo ni Alejandro sa harapan ko, he blocked the beautiful view I am watching.
“It’s nice to see you again, Evangeline,” pormal niyang sambit at ngumiti ng tipid.
Mula sa pagtitig sa likod niya ay bumaling na ang buong atensyon ko kay Alejandro.
“You’re Franco’s best friend. I’m sure you know who the owner of this car. And I want you to confirmed it,” saad ko at nilapag sa harapan niya ang larawan na kinuha ko sa bahay ni Franco. The red sportscar.
Tak
