Evangeline
It was dark cold night and I found myself on the center of the Karimlan road. Mausok at sobrang tahimik. Tila kay lalim na ng gabi. Walang tao, wala akong marinig na kahit anong ingay. Tanging mga matatayog na puno na nasa gilid at konkretong daan.
I started walking when the cold breeze of the wind touches my skin. Napayapos ako sa magkabilang balikat ko at luminga-linga sa paligid. I know this is just a dream. This is a nightmare. Ngunit ang bangungot na ito ay matagal ko nang nalimot, nakaahon na ako rito.
I swallowed hard because I know what will happen next. I almost memorized this scene in my head before.
Sa pagtigil ko sa gitna ng daan ay doon ko nakita ang mabilis na pagragasa ng isang sasakyan na kulay pula. The light filled the whole karimlan road, ang preno ng sa
