“GINABI ka na naman ata Kobe?” Salubong sa akin ni Almira na nanlilisik ang mata.
Hinilot ko ang aking sintido. “Not now. I’m tired.” Ani ko at tumalikod.
Kagagaling ko lang sa Headquarters para ipagpatuloy ang paghahanap kay Dominique. My jaw clenched when I remembered how she ran away. Para akong naitulos sa kinatatayuan ko nang mga panahon na iyon. Naguguluhan kung sino ang uunahin kong iligtas. But when the guy shot Almira, my guilt coursing throughout my body, so I saved her first.
“Pero Kobe mag-aapat na buwan mo na siyang hinahanap! Aren’t you tired?!” Almira shouted.
Hinarap ko siya at hinablot ang kaniyang braso. “I’ll never get tired of her. Kung kailangan kong halughugin ang boung mundo. I gladly will.” I replied dangerously and let her go.
She sobbed. “But Kobe.. I’m y
