Chapter 34.2
Kinabukasan, maagang umalis ng bahay si Rain para sa pagsisimula niya. Nasabi na niya kay Reuben ang tungkol sa kanyang trabaho at wala na itong nagawa kundi ang pumayag. Humingi na rin ito ng paumanhin dahil hindi siya nito mahatid-sundo. Sa kagustuhan nitong makatulong, ito na ang naghanap ng pedicab na pwede niyang sakyan. "Good morning!" masiglang bati ni Rain pagkapasok sa coffee shop. Dalawa pa lang ang naratnan niya roon. Isang cashier at isang kagaya niya na waitress. "Morning. Ikaw lang ba?" Tumagos ang tingin ng babaeng nakaupo sa likod ng counter para silipin ang kanyang likuran. "Wala kang kasama?" tanong nito. Sumunod naman ang mga mata ni Rain sa pinanggalingan niya. At umiling nang muli niyang balinganang cashier. "Wala po." Tumango ito. "Ah, akala ko na magkakilala
- Writer
