Chapter 32.2
"What do you like for breakfast?" tanong ni Koen sa kanya pagkaangkas niya sa motor. "Wala akong dalang pera. Sa bahay na lang siguro ako kakain," sagot ni Rain bago kumapit sa likurang bahagi ng upuan. "Don't worry, my treat." Binuhay nito ang makina at pinaandar ang motor. Hindi na nagprotesta si Rain dahil kumakalam na rin ang kanyang sikmura. Makalipas ang limang minutong biyahe, narating nila ang nag-iisang mall sa bayan nila. Dalawang palapag lang mayroon ang mall pero bawing-bawi naman sa lapad at haba niyon. "Nasa loob ng mall na 'to ang coffee shop na pagtatrabahuan mo simula bukas. Gusto mo bang silipin natin?" imporma sa kanya ni Koen. Hinintay siya nitong mahubad ang suot niyang helmet saka ito sumabay ng lakad sa kanya. "Talaga? Gusto kong makita." Parang nakalutang sa
- Writer
