Sa muling pagmulat ng mga mata ko. Ang parehong itsura ng silid namin ang tumambad sa akin.
Ang tamang liwanag na nanggagaling sa sumasayaw na kurtina ay palatandaan na ngayon ay umaga na.
Ilang segundo kong isinaayos ang isipan sa huling nangyari. Ang masayang paglalaro namin ng kambal, ang pagdating niya.. at ang naging usapan sa pagitan namin.
"I-I'm sorry.. I just love you.. I just love you so much.."
Mabilis akong napaupo sa kinahihigaan. No.. He didn't..
Wala sa sariling napatingin ako sa palad. Wala na ang sakit doon pero sariwa pa rin sa akin ang nagawa kong pananakit sa kanya dahil sa hindi nakontrol na mga emosyon.
Muling naglaban ang mga magkakahating emosyon sa akin. Hindi ko na alam kung ano ba ang dapat sundin. May mga bagay na gusto kong malaman, mga bagay na pupuno sa
