Noong nagdesisyon ako na bumalik, naihanda ko na ang sarili sa mga posibilidad ng nakaraan. I know we will cross our path again but I never expected things would be as early as this.
"You've been gone for so long." An unknown emotion passed his dark eyes.
Hesitant, I stood up for him.
"Kuya Sajjine.." Usal ko noong lumapit pa siya na para bang tinitiyak niya kung ako ang kaharap.
"Where have you been for the past years, Dabria?" Ang pinaghalong hinanakit at kalamigan sa boses niya ay nagpanikip ng dibdib ko.
Habang sinusubukan kong lumaban para mabuhay, nakalimutan kong may mga naiwan. We left without any words. At ngayon, naiintindihan ko kung ano man ang klase ng damdamin ang meron siya sa akin. Nawala kami ng walang paalam.
"It's a bit.. complicated, Kuya.." I breathlessly whisper
