KAPALIT NI TATAY (Completed)

Kananata 26

"Nga pala Liam, bumili ka tuloy ng softdrinks matapos mong mag-igib."

Mabilis namang dumukot ng pera mula sa pitaka niya si Anton at iniabot ito sa nakababatang kapatid.

"Wow! Ayos pala Kuya... Malamang magkakasarapan tayo ng pagkain mamaya." Masayang tugon pa ng binatilyo sa Kuya niya. Habang napapamasid pa ito sa kanyang Ina na ngayon ay tahimik lang na nakatayo at nakaharap kay Anton.

"Oo Liam, tapos yung sukli ay ikaw na ang bahala. Tuloy ay may mahalaga lang kaming pag-uusapan kasi ni Nanay." Sabi pa nito sa kapatid na masaya namang sinunod ni Liam at wala na ngang paa-paalam pang tumalikod na sa kanila.

Sandali namang napamaang si Tesa sa Anak at,

"Ano pala ang iyong sasabihin Anton?" Baling pa nito kay Anton na agad namang hinawakan siya sa kamay at hinila papasok ng kwarto niya.

Nagtataka man ay wala namang nagawa ang Ina kundi ang sumunod sa panganay na Anak.

"Maupo pala tayo Nay." Malumanay na sabi pa ni Anton sa Ina, na agad din namang sinunod ng magandang ginang.

At pagkatapos nga ay agad din namang tumabi sa kanya ang binata. At saglit silang nagpakiramdaman na hindi naman maitatago din kay Tesa ang labis na labis na kaba.

"Sabihin mo na Anton... Handa naman akong makinig sa lahat ng sasabihin mo." Sabi pa niya habang nakatitig lang ito sa kanya.

Mabilis namang nagbugtong hininga ang binata at muli nga ay mahigpit niyang hinawakan ang kamay ng Ina.

"Marami pong sinabi sa akin si Mang Romy, Nay. At minsan ay naguguluhan na ako." Pagsisimula niya.

"Tulad naman ng ano, Anton?" Tila naguguluhang tanong ni Tesa sa Binatang Anak.

"Tungkol sa kung sino ba talaga ako Nay?" Matatag na tanong pa ng binata. Tanong na hindi naman niya kailangan pa ng sagot mula sa Ina, kundi kompirmasyon nalang.

Sandali namang hindi nakakibo si Tesa at tila inaarok ang binata sa kung ano nga ba ang alam nito, kumpara naman sa nga sinabi nila dito kahit noong bata pa siya.

"Ikaw si Anton na itinuring ko ng panganay na Anak." Halos nanantiyang tugon ni Tesa sa kanya.

Napahinga naman ng malalim ang binata.

"Kaya ba bata pa lang ako ay sinanay na ako ni Tatay bilang kapalit niya? Dahil sa paniniwala ng lahat na kapatid ko siya at hipag kita?" Halos mapaiyak na saad ni Anton.

Napayuko naman si Tesa at napahawak sa kanyang mukha.

"Walang ganon, at higit sa lahat ay hindi ka sinanay ng Tatay mo upang maging kapalit niya. Dahil sino ba namang Ama ang nanaising pumalit sa asawa niya ang kanyang Anak." Tugon pa ni Tesa na tila inaarok pa din ang binata.

Napailing si Anton.

"At tama, sino nga ba ang mag-aakalang iiwan niya agad agad ang napakaganda niyang asawa diba? At tama din bang halos ikasaya ko ang pagkawala niya? Dahil ngayon ay malaya na akong makuha ang babaeng minamahal niya?"

Marahang napaangat ang mukha ni Tesa sa Anak. Kasunog ng pag-iling nito.

"Dahil ito ba ang eksaktong naramdaman mo Anton?" Halos mapaiyak na sambit ni Tesa sa Anak.

"Oo!! At dahil dito ay halos lamunin ako ng matinding konsensiya. Na halos ikatuwa ko ang pagkawala niya dahil dito ay nagkaroon ng katuparan ang minimithi ko!"

Napahawak sa mahaba at itim na itim niyang buhok si Tesa, nga ngayon ay basa na ng luha ang kanyang pisngi.

"Dahil hindi mo naman talaga siya Ama, at lalong hindi mo siya kapatid na gaya ng alam ng lahat ng mga kaba barrio natin Anton." Tugon pa ni Tesa sa pagitan ng mga paghikbi niya.

"Kung ganon ay sino ako Nay? Ano ang kinalaman ko sa buhay niyo?!" Tama ba si Mang Romy sa mga sinabi niya na pinalabas lang ninyong kapatid ako sa labas ni Tatay upang pagtakpan ka sa kanila? Dahil hindi naman talaga tanggap dito sa atin ang makisama ang isang binata sa may Anak na at hiwalay sa asawa na kagaya mo?"

Tuluyang napayuko si Tesa.

At marahil... Ang hindi niya pagsagot ay tila pag-amin na din naman sa lahat ng sinasabi ni Anton.

"Ano Nay? Bakit hindi kana sumagot? Dahil ba tama ako?" Umiiyak pa sing tanong ni Anton.

"Oo Anton, Anak kita sa una kong Asawa na pilit kong tinakasan sa Maynila. At tama ka, pinatakpan namin ang lahat upang hindi kami alipustain at maging laman ng tsismis ni Andoy. Dahil pumatol siya sa isang may asawa ng babaeng taga Maynila." Umiiyak pa ding saad ni Tesa.

Napakuyom ang palad ng binata, at labis labis ang sama ng loob sa lahat ng natuklasan niya. At ngayon ay tila lahat ng pangarap niya para sa magandang Ina ay tila nawalan na ng pag-asa. Dahil gaya ni Liam ay Anak din siya nito. Na malayo sa pinalalabas nilang hindi naman niya ito kadugo.

"Subalit bakit maging sa akin ay inilihim mo ito Nay? Mahirap bang sabihin ito, gayong diba mas magiging masaya ako kung malalaman kong ikaw naman talaga ang aking Ina?"

"Dahil natakot ako Anton, natakot na magbago ang damdamin mo gayong simula ng lumaki ka ay pinangarap ko na din naman ang pagkakataong ito. Na makasama ka hindi bilang Anak ko, kundi mas higit pa dito..." isang pagtatapat na dati ay hindi masabi sabi ni Tesa dahil sa isang alituntunin bilang isang babae.

Mabilis namang napaangat ang mukha ni Anton sa Ina.

"A-Anong ibig mong sabihin Nay?" Tanong pa nito na halos hindi makapaniwala sa mga naririnig.

"Dahil simula ng sabihin mong ikaw na ang tatayong Padre de Pamilya sa tahanang ito ay hindi na ito nawala pa sa puso at isip ko Anton. Kaya naman masisisi mo ba ako kung patuloy kong paniwalaan ang isang kasinungalingan?" Umiiyak na pagtatapat ni Tesa.

Mabilis na niyakap ni Anton ang maganda niya niyang Ina.

"Gamitin natin ang pagkakataong ito Nay. Na mananatiling ito ang alam nila. At dahil din dito ay pwede kita pakasalanan ng walang makakatutol na kahit na sino. Handa kapa din bang maging asawa ko sa kabila nito Nay?"

Sandali namang nagtama ang kanilang mga mata, na tila ba hinahanap ng bawat isa ang isang damdamin na nararapat pa nga ba sa gaya nila?

"Subalit dugo at laman kita Anton, na gaya ng mga kapatid mo ay ako mismo ang nagluwal sa iyo. Matatanggap mo pa din ba ito?"

"Oo Nay, at sasamantalahin ko ang pagkakataon para pakasalan ka. At siguro ay sapat na ang panahon na hinintay natin. At ayoko ng maghintay pa kahit isang araw pa na hindi kita maaangkin Nay."

"Anak?"

Hindi na tumutol pa si Tesa ng tuluyan ng magtagpo ang kanilang mga labi. At malayang damhin sila nito sa pinakamataas na rurok ng ligaya.

At kusa na ding ibuka ng Ina ang kanyang mga labi sa Anak at tuluyang hayaang pumasok ang dila nito sa loob mismo ng kanyang bibig at kusang mag ugnay ang kanilang mga dila.

Kasabay ng paggapang ng mga kamay ni Anton sa maseselang bahagi ni Tesa, hanggang sa tuluyan nga itong mapahinto ng tuluyan ng masapo ng palad niya ang malusog na dede ng Ina.

Dahilan din upang tuluyang mapaliyad ang magandang Ina para sa kanyang binatang Anak. At sandaling kalimutan ang dugong nag-uugnay sa kanilang dalawa. At bagkus at bigyan ng laya ang kanilang mga puso na kay tagal nag asam sa bawat isa.