When I Met Him

Chapter 43

S C A R L E T T

PAGBABA KO, nagulat si mommy makita ako pero agad naman siyang ngumiti at lumapit sa akin.

"Going somewhere?"

"I think I should go back to our company."

Lalong sumaya si mommy sa sinabi ko. "Really? You sure your fine?"

Tumango ako. "Tama ba ang narinig ko?"

Sabay kami lumingon ni mommy sa itaas, si dad pal na pababa na din.

"May babalikan pa rin ba ako dad?"

"Ofcourse!" Masayang sabi ni Dad." Its good to be back my daughter." Nakangising sabi ni dad

"So let's eat?" Masayang tanong ni mommy, pareho kami tumango ni dad at sumunod na kami sa kanya sa dining hall.

Pagdating namin, kanya-kanya kaming umupo sa mga upuan namin.

"Atlast naging kompleto din tayo." Masayang sabi ni mommy.

"Anyway, tutal babalik kana sa kompanya, bakit hindi natin pag usapan ang kasal niyo ni Tristan.

Pareho kumunot noo namin ni mommy na sabay kami napatingin kay dad.

"Kasal? May dapat ba tayong pag usapan tungkol sa kasal?"

"You and Tristan." Napatayo ako sa galit.

"Are serious dad? Pagkatapos niya ako lokohin at gaguhin, you still bringing up about kasal?" Umiling ako. "Anak niyo ba ako? Kahit anong mangyari hinding-hindi ako ikakasal sa lalaking yan. Hindi ako papayag maging asawa ang isang manlolokong gaya niya!"

Imbes na kumain ako, hindi ko nalang nagawa dahil sa biglang open up ni dad tungkol kay Trista.

L U I S A

"Your unbelievable, Benedict. Hindi ba pwedeng kumain tayo ng walang away? You really did that infront of the food. Ano makukuha mo sa pamilyang Lopez!? Ng hindi mo tinitigilan ang anak mo?"

"Luisa, you don't understand me."

"Let me! Nang hindi kami tuluyan mawala ng anak mo sayo."

"Are you threatening me?"

"Kailangan pa ba kitang itakot? You know I can take away your daughter from you kahit kailan ko gusto. Hindi ka kinasal sa babae na, walang ibang ginawa kundi umasa sayo, you married woman na kayang palakihin ang anak niya ng walang ama. I have money, power. Everything! So you think hindi ko kayang ilayo ang anak ko sayo?!" I hissed.

"I thought you love how can you say tht easily??"

Hindi ako makapaniwala sa sinabi niya. "Coming from you?" Galit kong sabi. "Nagawa mo nga mag bulagbulagan sa katotohanan basta matuloy lang ang gusto mong mangyari. Now tell me, anong meron ang pamilyang yan na wala ka?"

"You know I have everything-"

"Yun na nga eh. Bakit hindi mo magawang respetuhin ang desisyon ng anak mo? She's our only daughter Benedict. I can't lose her again." Naiiyak kong sabi.

Nung hindi na siya sumagot, tumayo ako at iniwan ko siyang mag isa doon.

Nakasalubong ko ang isang katulong namin. "Where's Scarlett?" I ask her..

"Umalis na maam gamit ang kotse niya."

I sigh pagkatapos ko marinig ang sagot ni yaya.

Naaawa na ako sa anak ko, kung makakuha lang talaga ako ng pag kakataon na makausap si Leo, gagawin ko ang lahat para lang tulungan siyang ipaalala kung sino ang anak ko.

Paglabas ko ng bahay, may tumawag sa akin. Kinuha ko kaagad ito sa bag ko, when I see who's calling, sinagot ko kaagad nung makita ko si Toby yung tumatawag.

"Tita, Leo is here. Last time his also here eating in the restaurant, I don't want to think something or hoping something-"

"Wait."

Lumingon ako para tingnan kung may tao ba na nakikinig.

Naglakad na agad ako papunta sa kotse ko, pag lapit ko sumakay agad ako sa kotse.

"I'm coming."

Binaba ko kaagad ang call niya at inandar ko kaagad ang sasakyan ko.

While I am driving, I heard my phone is ringing napatingin ako kung sino ito.

And its my husband, I didn't mind his call I keep ignoring it. "I'm doing thia for the sake of my daughter." I said to myself.

Pagdating ko sa restaurant, I park my car in the parking area.

Bumaba na ako pagkatapos ko ipark ang kotse ko. Pagpasok ko, hinanap agad ng mata ko si Leo. And he caught my eye, nasa dulo siya ng table nakaupo at mag isa lang siya.

Napalingon ako sa counter and I saw Toby, tumango lang siya sa akin.

I sigh bago siya lapitan.

Nagulat siya nung makita ako. "Mind if I join you?"

"I'm sorry, maam but-"

"Please spare me your time kahit saglit lang, I know in your mind you don't know me but trust me you know me."

Kumunot noo niya sa akin. "What are you talking about? I'm sorry I don't know what are you saying, I got accident and my head was the one who damage cuz I got amnesia."

"I know." Pinilit kong pigilan umiyak. "But my daughter, please try to remember her. She's in pain, you she tried to killed herself dahil hindi niya kaya yung sakit. You both love each other bago ka na aksidente."

"I'm sorry-"

Tatayo na sana siya kaya agad akong lumuhod sa harap niya, alam kong pinag titinginan na kami ng mga tao pero I have to do this para sa anak ko.

"Kahit isang beses lang, be with her kahit isang araw lang maybe you'll remember her." Umiiyak kong sabi

"Ma'am, I have a wife."

"I know, pero para sa anak ko gagawin ko ang lahat" Sabi ko habang nag mamakaawa. "Please I begging you, Leo. You love my daughter, and I don't want you to regret it someday kapag naalala mo na ang lahat."

"We should not talk here. I think we should talk in other place." Mahina niyang sabi.

Dahil sa sinabi niya, parang naging confuse ako.

"Please don't make it obvious, cry again as if I ignore you. Then sundan niyo ako pagkatapos."

Hindi ako tumango pero na gets ko na ang gusto niyang ipahiwatig.

I cry again, as if he reject as what he said

Iniwan na ako doon ni Leo.

Lumapit si Toby sa akin. "Tita, I'm sorry. I shouldn't told you this. i put you in that situation."

Napatakio ako ng bibig sabay iling, tumayo ako pagkatapos at umalis agad ako.

Hinanap agad ng mga mata ko kung saan si Leo. Pero hindi siya mahanap.

My phone ring kaya agad ko ito kinuha, nagulat ako nung number ni Leo yung tumatawag sa akin, last time I check laging cannot be reach ang number ni Leo.

Sinagot ko agad ito, inunahan agad akon ni Leo mag salita.

"Tita, listen to me firs." Kaya hindi na muna ako nag salita. "Someone's following me kaya mas maganda na mauna muna sa address na isesend ko. Wala dapat makaalam na nag usap tayo tita, promise this."

"I promise." Sagot ko kaagad.

Pagbaba niya ng phone ilang Segundo palang si nend na niya kaagad sa akin ang address.

"Tita Luisa." Lumingon ako nung may tumawa sa pangalan ko at nakita ko si Toby na papalapit sa akin. "Okay lang po ba kayo?"

"If you excuse, Toby. I need to go."

Pagkatapos ko sabihin yun, sumakay na agad ako sa kotse ko kailangan ko sundin ang utos ni Leo. Dapat hindi nila dapat malaman ang tungkol dito, I promise to Leo this.