This chapter is dedicated to Ainabestgirl and geekconnoisseur ❤️
---------------------_---------------------------
Habang naglalakad patungong cafeteria sina Javen, Paul, Fen, and Yashua, binuksan ni Paul ang usapan.
"Basketball League na two weeks from now, sasali ka ba Jave? You missed the championship last year."
Ang atensyon ng magkakaibigan ay napunta kay Javen habang naglalakad pa rin.
Javen shrugged his shoulder. "I don't know."
"You left everyone hopeless when you didn't play last year." kalmadong sabi ni Paul.
"Oo nga... Inaabangan ka pa naman ng lahat."
Javen playfully chuckled then sighed after. "The perks of being hot. Goodness... Hirap naman nitong sitwasyon ko!" madramang sabi nito.
"Dahil pa rin ba 'yan sa Lolo mo? Akala ko ba nagawan na natin ng paraan iyon?" It was Paul.
"Hindi 'yon!" sabi naman ni Javen.
"Then what?"
"Itong kagwapuhan ko ang problema ko! Ang hirap! Guys, magpagwapo naman kayo kahit paminsan- minsan lang para naman mabawasan itong pasanin ko. Ang hirap kasi kapag ako lang ang gwapo sa 'tin-" pagkasabi niya no'n, buong lakas siyang tumawa. May pahawak- hawak pa siya sa tiyan habang tumatawa pa rin.
"Nakakatawa- huh? Nasa'n na sila?" tanong niya sa sarili nang makitang wala na ang mga kaibigan niya. Pagtingin niya sa harapan, nakalayo na ang mga kaibigan niya at siya nalang ang naiwang mag-isa at parang tangang tumatawa. Nang tingnan niya ang paligid, halos lahat ay nakatingin sa kanya. He cleared his throat and stood up properly. He tried to act as he was and pretend that nothing happened then continued walking straightly.
MISTIA and Cedric were enjoying each other's company in the cafeteria. They talked about many stuffs that they failed to do because of their busy schedules over lunch. The days, minutes and hours were just very minimal to be spent or bond with each other.
"Mati, sabihin mo nga sa 'kin, pinapahirapan ka ba ng Guillermo na 'yon?"
Natigilan si Mistia dahil sa biglaang tanong ni Cedric sa kanya.
"H-huh? Hindi!" todo tanggi niya. She knew that the thing between her and Javen was very confidential. Lalong- lalo na at dumagdag pa ang pagtatrabaho niya kay Javen na may bayad. That was different from being his slave. At sigurado siyang kapag nalaman iyon ni Cedric, magiging malaking gulo iyo. Lalo pa't kilala ang dalawa sa pagiging magkatunggali at mayroong tensiyon sa pagitan nilang dalawa na para bang gasolina na tapunan mo lang ng nakasinding posporo ay aapoy agad.
"Are... Are you really in love with him?" nakayukong tanong ni Cedric habang pinaglalaruan ang pagkain.
"B-bakit naman mo natanong 'yan?"
Nagtaas ng tingin si Cedric at tiningnan nang matiim sa Mata si Mistia. "To tell you honestly, I don't like him for you—he's too bad for you. He's an evil Mati!"
Mistia feel contrary to what Cedric said. Javen was not too bad for her. Javen was not bad at all. Only Javen was there when she needed help. Napakasama man ng trato nito sa kanya, alam niyang may tinatago itong kabutihan sa puso nito. She feel it.
Yes, he's an evil; an evil in disguise.
"Hindi naman siya masama, Edi..." said Mistia.
A disappointment flashed in Cedric face. Then, he lowered his gaze. "Boyfriend mo nga pala siya..."
"Edi..."
Cedric just smiled sadly and excuse himself later on. He concluded that Mistia has something special for Javen through how she managed to defend him.
On the other hand, hindi naman malaman ni Mistia kung bakit niya denepensahan si Javen. It was just her own will; the will of her body. The small voice inside her whispered to defend Javen.
Naisip ni Cedric na baka nga wala na talaga siyang pag-asa kay Mistia; na naunahan na siya ng karibal niya. Sa bagay, wala naman talaga siyang panama kay Javen. Palagi nalang siyang talo. Siguro nga'y dapat niya ng ibaling sa iba ang nararamdaman niya baka sakaling maibsan ang sakit na nararamdaman niya.
GLADYS AND MISTIA noticed that everyone was going crazy. The students were screaming while running towards the basketball court.
"Anong nangyayari sa kanila?" Gladys curiously asked habang naglalakad sa lobby.
"Halika na Gladys! Baka may zombie apocalypse na!" natatarantang sigaw ni Mistia saka hinila si Gladys at sumabay sa anod ng mga tao na patungo sa basketball court.
"Ano bang ginagawa nila rito? Wala namang nagkakagatan." sabi naman ni Gladys nang makarating na sila sa basketball court.
But when she saw Mistia staring at Cedric and to a girl who was giving him a water and wiped the sweat on his face, she already knew the answer.
That was why she caressed his best friend's back as a sign of comfort.
Tiningnan siya ni Mistia at ngumiti nang mapakla habang nagtutubig ang mga mata.
"Heartbreak apocalypse pala ang meron..." nasasaktang biro ni Mistia.
"Sabi ko naman sayo eh, mag self-love ka nalang..." gatong pa ni Gladys. "Pero don't worry Sis, mas maganda ka dyan..." pambabawi naman nito.
Mistia pouted. "Height pa nga lang, talo na 'ko..."
"'Yon nga lang. Pero mas malaki naman boobs mo."
Kahit papaano, naibsan ang sakit ng pagkabiyak ng puso ni Mistia dahil sa kaibigan.
"Sino kaya ang babaeng 'yan... First time ko lang siya makita rito." Gladys curiously wondered.
"Siya si Phoebe Kaye Jimenez from Divine University— a university for all girls. Sobrang fan 'yan ni Cedric. Nando'n pa nga 'yan no'ng basketball championship last year para lang suportahan si Cedric. And it seemed like nagkakamabutihan na nga sila. Well, sino ba naman kasi ang hindi makakapansin sa ganyang ganda, diba?" singit pa ng isang second year college student sa usapan nila ni Gladys at Mistia.
"Spell: We. Don't. Care." Gladys sarcastically replied.
Umirap lang ang babae at pakinding- kinding na umalis.
"Tss. Chismosa..." bulong ni Gladys.
Nagulantang na naman ang dalawang magkaibigan nang bigla na namang magtilian at magbulungan ang mga babae. When they looked at what was the root of that sudden noise, both Mistia and Gladys gasped as well.
It was the four hot dogs wearing jerseys.
They were like gods walking in the aisle or should I say entering the basketball court hall.
"Parang tanga lang naman itong si Kuya. Hindi naman siya pinaglihi sa robot..." bulong ni Gladys habang tinitingnan ang kuya niya. "Tingnan mo rin itong si Yashua at Paul parang mga asong lasing sa mga klase ng ngiti nito. Ito namang si Javen, parang mayabang na langaw. Hayst... what a pest..."
Lumapit ang sina Javen, Paul, Yashua at Fen sa kinaroroonan ni Cedric at ni Phoebe.
"Yow! Yow! Yow! Alcantara the lover boy!" Paul approached.
"Fuckingina bro... naging fling ko si Girl." bulong ni Yashua kay Paul.
Paul's mouth formed an "o" upon hearing Yashua's whisper. Tiningnan niya ito nang nanlalaki ang mata. "Seryoso?" bulong niya pabalik at tumango naman si Yashua.
"Prayer reveal naman dyan Alcantara..." Yashua added.
"What are you doing here?" Cedric asked seriously and firmly.
Javen chuckled. "We're here to practice! Got a problem with that?"
Nangunot ang noo ni Cedric.
"Honestly Alcantara, Javen will compete for the championship of the basketball league this year!"
Nagpasinghap ang lahat dahil sa sudden announcement ni Paul. Hindi kasi nakapag- compete si Javen last year dahil sa matinding rason. Ang Alam ng lahat, naduduwag siya na kalabanin si Cedric.
"Yeah, you heard it right fellas, maglalaro na si Javen!"
By that announcement, everyone roared in bliss and excitement for Javen's greatest come back.
NAUNANG umuwi ang tatlong kaibigan ni Javen kaya siya nalang ang naiwan mag-isa dahil hinihintay niya pa si Mistia. She told her to come into their suite here in their school.
He was just lying on the soft couch while scrolling on his i********: when he heard something. It was like a sound of a crying woman. The sound was coming in the bathroom.+
Napabalikwas ng bangon si Javen. An upsurge of fear started to cover his whole being. Honestly, he was afraid of ghost and bad spirits. Masama man siyang tao pero takot pa rin siya sa multo.
Kinuha niya ang baseball bat na malapit sa kanya at dahan-dahan lumapit sa banyo. Habang papalapit siya, lumalakas rin ang tinig ng babaeng umiiyak. It was crying while uttering something.
His hands were wobbling and his grip tightened more on the baseball bat. He slowly opened the door in the bathroom when he reached it. At doon, narinig niya nang malinaw ang sinasabi ang umiiyak ng babae.
"Gusto ko nang mabulok..."
Iyan ang sinasabi ng babae habang humahagulgol.
Napasigaw si Javen and even slipped on the floor when he clearly saw who was the girl.
It was Mistia. Umiiyak ito habang nakahandusay sa sahig na tila ba hinang- hina at napakamiserable. Sobrang gulo ng buhok nito at hindi maitsura ang mukha dahil basang- basa ito ng luha.
"Gusto ko nang mabulok..." sabi nito habang umiiyak.
"My goodness Kabute! What happened to you? Nasapian ka ba?!" bulalas ni Javen habang pinapagpagan ang sarili at tumayo na.
Hindi pa rin tumayo si Mistia at nanatiling nakahiga sa sahig. She pretended that Javen was there.
"Javen... Tulungan mo akong mabulok, please..." mahinang sabi ni Mistia.
Nilapitan siya ni Javen at tinulungang makatayo. "Tumigil ka nga! Tingnan mo nga 'yang mukha mo, para kang sabog!"
"Huwag ka nga diyan sa banyo! Nagmumukha ka tuloy'ng bulok na tae!" Javen added.
Inakay ni Javen si Mistia patungo sa sofa at pinaupo pero nakatulala at tumutulo pa rin ang luha nito.
"Ano ba talagang nangyayari sayo? Tumigil ka nga sa kakaiyak dyan," saway ni Javen. He hates that tears flowing on his face.
"Pangit ba talaga ako?" biglang tanong ni Mistia.
"Tinatanong pa ba 'yan?" Javen answered sarcastically na mas lalong nagpalakas ng iyak ni Mistia. Mukhang nabahala naman si Javen at sinubukang ibahin ang sagot. "I mean... Okay ka na naman... Pandak nga lang."
"Bakit hindi niya 'ko magustuhan?"
Javen thinks that he already knows what's the reason of Mistia's mourn. It's because of Cedric Alcantara; no other than him. Sa bagay, siya lang naman ang nagugustuhan ni Mistia.
"Ayusin mo ang mukha mo, may pupuntahan tayo." Javen announced.
NAGTATAKA si Mistia nang tumigil sila ni Javen sa harap ng sementeryo. Umiiyak lang siya kanina pero dinala na siya nito sa sementeryo. Nasaktan kasi siya nang makitang may babae na si Cedric. Dinibdib niya iyon hanggang sa magsimula ang klase niya pero hindi nga siya makagawa ng magandang design dahil sa pagkalutang niya. Kaya hindi siya pumasok sa huli niyang subject. Sa halip, dumiretso nalang siya sa suite ni Javen dahil naalala niyang pinapapunta siya nito. Pagkarating niya do'n nakita niyang wala si Javen kaya pumasok siya sa banyo at doon nilabas lahat ng hinanakit niya. Kaya palaisipan sa kanya kung bakit siya dinala ni Javen sa sementeryo.
Maya- maya, huminto sila ni Javen sa dalawang puntod.
"Mom, Dad, sorry ngayon ko lang kayo nadalaw ulit." sabi ni Javen at umupo sa damuhan. Kaya umupo rin siya. "By the way, she is Mistia. My slave. Pandak niya 'no?"
Mahina niya naman itong hinampas sa braso but Javen just laughed.
Binalingan ni Mistia ang puntod ng mga magulang ni Javen. "Hi po, Ma'am, Sir, ako po si Mistia. Alam niyo bang sobrang sama ng ugali nitong anak niyo? Gusto ko lang sana itanong kung pinaglihi ba siya sa sama ng loob.O di kaya'y ninong nito si Satanas." sabi pa ni Mistia.
"Mom, Dad, huwag kayong maniwala sa kabute na 'to. I know you told me that babies don't lie but hindi siya baby. Height niya lang ang pang baby pero di po siya baby."
"Kita niyo po?Sobrang sama ng ugali, diba?" pagsusumbong ni Mistia sa mga magulang ni Javen.
Javen laughed and so does Mistia.Then, a moment of silence envelopes them until Javen opened up.
"Maybe you're wondering why I brought you here?Do you?"
Mistia pursed his lips then nodded.
Javen sighed before speaking. "Alam mo bang dito ako huling umiyak?"
Napalingon si Mistia kay Javen. Javen just smiled from nowhere.
"Yeah...Dito ko iniyak lahat ng sakit when my mom and dad died. And it's been almost 11 years ago since I last cried."
"Bakit mo sinasabi sa 'kin 'to?" Mistia asked.
Javen took a glance of her."I don't know... Maybe because I saw you crying?I don't think Cedric deserves your tears."
"Crush ko kasi siya kaya nasasaktan ako nang makitang may girlfriend na siya..."
"You've been friend for a long time pero bakit hindi ka pa rin umamin? Ang dami mong oras pero hindi mo pa rin ginawa.Tapos ngayon paiyak-iyak ka dahil naunahan ka na ng iba? Tanga mo."
"Tanga na kung tanga. Hindi ko ugali ang mag- first move 'no? At... Wala naman akong alam sa mga... ganyan?"
Napukaw ang atensyon ni Javen dahil sa sinabi ni Mistia. "Wait. You mean hindi ka pa nagka- boyfriend before?"
Nahihiyang tumango si Mistia.
Out of the blue, may sayang umahon sa puso ni Javen sa kaalamang hindi pa nagkaka- boyfriend si Mistia. Kinagat niya ang labi niya para pigilang umalpas ang pinipigilang ngiti. "So you mean... I'm your first...kiss?"
Mistia's face ruined upon hearing that. Suddenly,she remembered the day where she lost her first kiss. "Sa kamalas-malasan, Oo!" nakabusangot na sagot ni Mistia.
Javen couldn't hold his laugh and it came out when he heard the confirmation. Hindi niya alam basta sobrang saya niya.
"Hoy! Huwag mo nga akong tawanan! Ano naman kung hindi pa 'ko nagkakaroon ng boyfriend? Ikakamatay ko ba 'yon?" Mistia said in frustration with a hint of shame.
"No, I'm not laughing because of that," natatawa pa ring sabi ni Javen.
Mistia just pouted while her brows were still furrowed.
"Pero sure ka ba talagang hindi ka pa nagkaka-boyfriend?" dagdag pa ni Javen.
"Paulit- ulit?Paulit- ulit?Bingi? Bingi?" naiiriting sabi ni Mistia.
Natahimik sila sandali.
"Ano kaya ang feeling ng magka-boyfriend?" bigla nalang bulong ni Mistia sa hangin.
"You want to know the feeling?" Javen asked.
Mahinang tumango si Mistia habang binubunot ang mga d**o.
"Then try...me..." Javen said in a serious tone and in a very serious face.
Mistia bursted into laughters after hearing Javen's address. That made Javen's brows furrowed.
"Why are laughing?"
"Salamat ha, napatawa mo ako..." saka tumawa na naman.
"I'm serious. I can be your boyfriend!"
Tumigil si Mistia nang mapansing mukhang seryoso nga si Javen.
"B-bakit mo naman gagawin 'yon? " Mistia asked.
"Gusto ko lang.I mean... I want to help you. From a first timer like you; para hindi ka maloko... " Javen explained.
"Maloko?" Mistia asked curiously.
"Yeah. Madaling maloko kapag first time. Gaya nalang ng feelings mo kay Cedric. Hindi porket mabait siya sayo ay gusto ka na niya. At ikaw naman,nag-assume ka kaagad dahil bago sayo ang pinaparamdam niya. Hindi movie alam na ang ginagawa niya sayo ay ginagawa niya rin sa iba. Para sa kanya normal lang iyon pero sayo, iba ang pag- intindi mo.At the end, ikaw ang kawawa."
Napaisip si Mistia. Minsan nga inakala niya na may gusto rin si Cedric sa kanya dahil sobrang bait nito sa kanya. Kaya ngayon, siya ang nasasaktan samantalang si Cedric ay masaya kay Phoebe. But she can't blame Cedric, it's her fault because she assumed too much.
"Tutulungan mo 'ko?" Mistia asked in uncertainty.
" Of course!Kahit kailan mo pa gusto. I can be your ideal boyfriend." sagot naman ni Javen.+
"Sigurado ka ba?"
"Yeah," he cooly answered.
"So hindi na tayo enemies?" nakangiting sabi ni Mistia.
"Lover's then?" nakangiting sabi rin ni Javen at inilahad ang kamay.
"Fake lovers!" sabi ni Mistia sabay lahad ng kamay.
At sabay silang nagtawanan.
At that moment, the sunset in the east witnessed their agreement. Both of them were so happy that even their silhouettes were dancing in bliss.
A day to behold and a day worth to be told...