"Patawarin mo na sila, okay? Just enjoy the evening"
Nandito kami ngayon sa labas ng restaurant kasi ba naman hinila ako bigla nito, tsk. Para bang virus yung pamilya nya na ayaw nyang lapit lapitan.
"Ha. Enjoy? With them? Didn't heard or felt that word since 10 years ago"
"Please, brat. Magpatawad ka naman ang tagal tagal na nu--"
"You have no rights to force me to forgive, Lucas." BOOM! Wasak ka kiel, ang tindi talaga netong makapagsalita. "You don't know what I've been through"
"Like what I've said back in Pampanga. Hindi lang ikaw ang nakaranas ng ganyan. Buti nga ikaw may handang maging ina sayo, may handang magmahal sayo kahit na pinagtatabuyan mo sya" sabi ko sabay pasok na loob na naluluha na. Takteng yan! Nababakla nanaman ako! "Kung ayaw mong pumasok walang pip
