XENIA’S POV:
Flashback
One Year Ago
Gumuhit ang sakit sa tagiliran ko. Ramdam ko ang hapdi at pagkasunog ng aking mukha. “Yan ang bagay sayo, I don't think Adam will love you now!” patuyang saad ni Stella. “Ha—yop ka!” namaos kong sagot, iniangat ko ang baril at kinalabit ko lang basta gatilyo. “Xenia!” My spirit was in between light and blackness. Dumilim ang aking mga mata. My heart was in despair and frightened. “James?”. Wala akong makita. Pakiramdam ko lumulubog ako sa isang kumunoy na puno ng galit ang nasa puso ko. “Please no, oh God!” piping dasal ko.
I was fighting for my life, not for me but for my son. I want him to experience the beautiful world I haven’t; I was empty, abused, and unloved. Kulang ako sa pag-aaruga. Kumayod ako para mabuhay kaming magkapatid. Rowan is my in
