XENIA’S POV:
Sabado ngayon, at kakauwi ko lang galing sa center. Binalot ako ng lungkot sa kaalamang wala na rin si Tita Martina sa center. Nag resign daw ito at walang ibang detalyeng binigay ang assistant niya ukol sa agarang pag resign niya. Duda tuloy ako sa ipinagtapat niya sa akin. Ang daming alalahanin ang umokupa sa isip ko.
Hindi ko rin alam saan ko ilulugar ang aking sarili kay Adam. Lagi siyang busy, dadating madaling araw na. Tapos kinabukasan mas nauuna pa siyang bumangon, at pumasok sa opisina. Hindi ko alam kung anong ang problema niya. Kung kakausapin ko lagi naman niyang sagot. “I’m fine”,” just tired”, “I’m busy,” paulit-ulit na. Pinagluto ko siya ng hapunan pero lumalamig na lang hindi pa siya dumarating.
Pati si Nay Rosa nag-aalala na sa kanya, halos dalawang ling
