Lucas Ian Anderson (Lucien)
Hindi ako sanay matalo sa sarili kong instinct.
Pero ngayong araw, parang lagi akong late.
Late sa pag-intindi.
Late sa pag-amin.
Late sa pag-protekta.
At ang pinakamasakit—late kay Ysabelle.
Nasa hallway pa lang ako ng UL, nanginginig na yung kamay ko sa gilid ng phone. Hindi ako nanginginig dahil takot ako kay Mia. Hindi ako nanginginig dahil galit ako kay Gray.
Nanginginig ako dahil ngayon ko lang naramdaman na may isang bagay akong pinabayaan—at hindi na mababawi ng “sorry.”
Pinagmasdan ko yung screen, yung pangalan na ayokong makita pero pinipilit bumalik sa buhay ko.
Gray.
Hindi ko kailangang i-open ang messages. Hindi ko kailangang maging detective para maintindihan kung anong klase siyang tao.
Ang problema—masyado akong naging tanga para kay
