“Then what is it?”
Tanong ni Vincent.
Diretso.
Walang ikot.
Walang takip.
Nakatayo si Kleo sa gilid ng ring, isang kamay nakahawak sa bote ng tubig, isa halos gustong itago ang braso niyang may pasa na napansin na nito.
Sa paligid nila, tahimik na ang training yard.
Nasa malayo na ang mga yabag ng mga umalis.
Lanterns glowed low along the bamboo line. Ang hangin mula sa cliff path dumadaan nang malamig sa balat. May mahinang tunog ng hanging bag na sumasayaw pa rin sa pako dahil sa huling tama ni Lucien.
And somehow, sa sobrang lawak ng buong Florest, ang liit ng pakiramdam ng espasyong iyon.
Kasi wala nang ibang tao.
Wala nang maiingayan.
Wala nang puwedeng takbuhan na excuse.
Kleo lifted her chin. “Ano’ng alin?”
Vincent looked at her like he had already decided hindi niya p
