Gavin
Kung tutuusin, hindi naman dapat ako nandito.
Hindi ako tutor. Hindi ako yaya. Hindi rin ako guardian. Pulis ako—may trabaho, may case files, may mga taong kailangan kong bantayan sa labas ng Floresta. Pero sa bawat araw na lumilipas, mas nagiging obvious na hindi lang “trabaho” ang dahilan kung bakit paulit-ulit akong bumabalik dito.
At mas nakakainis pa?
Hindi ko kayang aminin kahit sa sarili ko.
“Gavin!” sigaw ni Kianna mula sa hagdan. “Kung hindi ka bababa ngayon, ipapakita ko kay Ysa ’yung video mo nung nalasing ka at umiyak ka kay Steven!”
“WALA AKONG INIYAK!” sigaw ko pabalik kahit nasa sala na ako.
Sumunod agad ang tawa ni Steven—mahina, pigil, pero narinig ko. Putangina. Kahit si Steven, may humor pala kapag gusto.
Nasa dining table si Ysabelle, naka-upo nang tuwid,
