Ysabelle Cuevas (Ysa)
Hindi ako nakatulog agad.
Kahit tahimik na ang buong villa, kahit naririnig ko na lang yung steady na ragasa ng falls sa labas, kahit alam kong ligtas ako dito—hindi pa rin kumakalma yung utak ko.
Parang may dalawang pangalan na nag-aagawan sa loob ko.
Ysabelle.
Vivian.
At sa pagitan nila, yung mukha ni Lucien na umalis kanina na parang sugat na hindi ko alam kung tatakpan ko ba o tititigan hanggang magsawa.
Umupo ako sa gilid ng kama, hawak ang phone, pero hindi ko binubuksan yung messages.
Hindi ko alam kung anong mas nakakatakot—yung makita ko ulit yung threats, o yung makita ko kung may message siya.
Kasi pareho akong talo.
Kapag may message siya, baka marupok ako.
Kapag wala, baka mas masakit.
Huminga ako nang malalim, tapos bumaling sa mesa.
Nandoon
