Nasa isang hotel ako ngayon kasi Mr.Joven Richard was here and it was my first time to meet him. Mr.Joven Richard want to invest in my company. He has a big investment in daniel's company and he want to invest in my company so that hes here.
I was waiting him here in the vip room of this hotel and it was a 2 hours past but he still not here so i suddenly went out and i take the elevetor. The elevetor Open and i was about to come out when a man come he was not making space for me to come out. He seems familiar to me and he was tall , handsome,elegant Has an innocent face. He press the 32th floor Pero galing na ako kanina dun pero hinayaan ko nalang. He was not looking at me kasi busy sya sa phone nya. Tinitignan ko sya ng biglang tumunog ang phone ko and it was Mr. Joven text.
* i m on my way kindly pls wait for me* mr. Joven text
* ok ill wait u at the vip room in 32th floor* my text reply
I send my text to him and suddenly the guy look at his phone kasi tumunog narin.. Nakarating nanga kami sa 32th floor . We were about to get out nang kumalog ang elevator and it seems that it was broken. I was panicking thats why i sit a little bit. Napansin naman ako ng guy na iyon and went near me...
" miss... Are you..... Hannah!!" gulat nitong sabi
" do you know me.....toknene!!!!?" i was surprise kasi nandito yung nagtitinda ng streetfoods at biruin mo pa he's rich pala
" yes its me pero nakalimutan kong magpakilala ako pala si joven Richard" pagpapakilala nito
" what a small world?" utal kong sabi kasi mukang mawawalan na ako ng hininga
" are you ok?" nagaalala nitong sabi
" no.. Im afriad" sagot ko
Napapapikit nalang ako dahil sa takot at para narin akong nawawalan nang lakas. Joven try everything para lang makahingi kami ng tulong pero walang nakakarinig. We try also to call cara and his secretary but no our phone has no cignal.
" calm down ok " saad ni joven while trying too call a help
Wala na akong maisip kasi parang hindi ko carry ang ganito kasi i had a trauma. When i was in junior highschool in grade of 8 my tita lock me to a dark room. Nagmamakaawa ako sa kanila na wag akong ikulong pero they did it. I was tortured by my aunte it was my father' s sister. Noon kasi mom and dad went abroad because of bussiness trip and almost 1 year sila roon. Mula nang ipinagkatiwala nila ako kay auntie at ang cozine kong si arnold Ay puro mga delubyo ang nagyayari sa buhay ko. Almost 1 year kong pinagdurusahan ang mga pananakit ng aking tita at kinukulong pa ako sa isang dark room kasama ang mga daga at mga ipis. Also dahil sa ginagawa nina tita lumayo ang mga friends ko sakin and pati na si Ben ang boyfriend kong , pinamukha pa nya sakin na we dont deserve being together because of that natatakot akong makulong sa isang place na wala man lang makakatulong sakin at isa pa hindi narin ako nagtitiwala sa gustong makipagkaibigan sakin kaya i am desperate na kunin nalng ang gusto ko sa pamamagitan ng pera ko at ang kapangyarihan na meron ako.
Nawawalan na talaga ako ng pag asa pang makalabas dito sa elevator. Almost 5 hours na kaming nakulong sa elevator and im already sweating. Joven was trying to call a help but no one hear us and no cignal in the elevetor.
" dont worry we will get out of here ok." joven said and i was trying to calm my self.
Tuluyan nanga akong nawawalan ng hininga hanggang diko na kaya and my eyes close saka diko ko na naririnig ang sinasabi ni joven kasi para bang nag black na lahat ang paligid and i imagine na nasa isang room ako and it was so dark. I feel na merong mga rat and ipis then i suddenly bumagsak ako because of nervousness and fear i cant even control my self kaya i was nawalan malay...
When i wake up nasa isang malawak na room at kulay puti na mga kisame at wall. I look around and i was surprise kasi nandito si daniel kasama nya si Joven. They where talking together nang sumulyap sakin si daniel and he was smiling. Joven look at me also and he was smilling too. Anyare sa mga ito
" ok kana ba?" tanong sakin ni joven na may pag aalala sa kanyang mata
" yes im fine " sagot ko and nabaling ang tingin ko kay daniel
" nagulat kaba na nandito ako?" he smirk
" hindi naman nagtataka lang ako" sagot ko saka naman napangisi si joven
" is there something wrong?" tanong ko sa kanila and they were laughing again and agian
" hmmm you dont remember?" joven ask me
" ang alin?" nagtataka kong tanong
" when you are sleeping a while ago you call daniel's name and you said you want him to come so i decided to call him" joven smirk
" really ?" i was embarrased
" yes it true do you want to hear joven's record" daniel teased me
" hmmm no just get out i want to be alone!" i seriosly replied to them and i cover my face with the blanket
" dont worry we wont tell to everyone that you said you like him" joven teased me again pero i act na diko narinig...
Narinig ko na tumunog ang pinto and i know that they leave. Inalis ko na ang kumot ko and i sit down sa bed. Nakakahiya talaga kanina pero who cares. I was busy thinking when a ners came.
" good Eve po maam,, i checheck ko lang kayo ,,, any way maam isa po akong suporters niyo" sabi ng ners
" ahh... Ganun ba salamt" sagot ko rito kahit napipilitan lang ako
" anyway maam andyan po si mr. Daniel hes waiting outside... Pinapatanong nya kong ok lang sayo na pumasok sya dito" saad ulit ng ners
I was nakikilig nang nalaman kong andyan pa pala si daniel.
" cge papasukin mo sya" nakangiti kong sagot
" cge po maam maiwan ko na po kayo" masaya nitong sagot
Paglabas ng ners saka naman pumasok si daniel. Pagasok nito ay kita ko ang ngiti sa kanyang mga mata.
" ok ka na pala ehh" he said na parang wala lang sa kanya
" yes but can you stay muna " i beg him ,akala ko ayaw nya pero he said na magstay na muna sya
" ok just this night" saad nito and i just nooded
"thanks" masaya kong sagot
I was laying in the bed while daniel was in the sofa. I was looking at him kasi hindi ko expect na nandito sya para bantayan ako. Gabi na pero di parin ako makatulog kaya lumapit ako kay daniel, he was asleep and i touch his goodlooking face. Malambot ang muka nya saka flawless pa sana all. Kahit pala tulog ang gwapo niya parin . Magdamag ko syang tinitignan buti nalang sya nagigising.
" mahirap ba akong mahalin" i whispered habang tinitignan ko sya
"I was wondering kung bakit ano ba ang kulang sakin? Am i not enough? Hindi ba ako maganda o pangit ba ako?" i whispered again to him but because hindi sya gising syempre para akong timang dito kakatanong..
Mag aalaskwarto na saka ako umalis sa room na yun. I went home kasi alam ko namn na ayun wala na akong pag asa kaya i realize to get out of his life.... Alam ko sa sarili ko kahit na gawin ko lahat wala rin lang and i need to move on..
Daniel POV
Paggising ko ay wala na si hannah sa bed hinanap ko sya sa hospital pero sabi ng isang ners na umalis na daw sya kanina pang 4:00 am. It was already 6:00 kahit pa habulin ko si hannah hindi ko na sya makikita pa. I decided to go home na total it was sunday walang trabaho.
I went to the parking lot and i was about to get in to my car nang napansin kong may isang maliit na papel na nakasigpit sa windshield ng sasakyan ko. Kinuha ko saka binasa
Hannah smith
"Ahm i have nothing to say but i wish you a goodluck, sana maging masaya na kayo ni alliya. I know na mali ang ginagawa ko pero dahil sayo i realize na kapag mahal mo ang isang tao kailangan mong palayain."
Para akong naguiguilty sa nabasa ko. Narinig ko rin ang mga sinabi nya kagabi pero pinilit kong nagtutulog tulugan. Aaminin ko na nung una is ayaw na ayaw ko si hannah pero ngayon i feel something weird kasi kung wala sya hinahanap hanap Ko pero if shes here parang gusto kong magalit sa kanya.
Nasa House na ako and thinking hannah bakit kaya sya sumuko agad sakin. I want her always na nandito kahit na ginugulo nya ako kahit na pinapagalitan ko sya di parin sya sumusuko.