Chapter 12
1541 Words
"Mommy, Hindi Po ba talaga ako pwedeng sumama sa iyo?" Malumanay na tanong Ni Zaiden sa akin habang nakaupo sa aking Kama at minamasdan ako na nag-aayos sa harap Ng salamin.
"Sorry, nak pero hindi talaga pwede." Sagot ko at humarap sa kanya Ng matapos Kong mailagay sa aking Tenga ang hikaw. "Si manang Risy Lang Muna Ang makasama mo sa dinner huh? Pass muna si mommy." Pahayag ko at lumapit sa kanyang kinaroroonan. "Huwag ka ng malungkot. Hindi ako makaalis niyan kapag ganyan ka." Dagdag ko.
"Ingat po ikaw." Sabi nito sa akin at niyakap ako.
"Palagi si mommy nag-iingat para sa Iyo, anak." Sabi ko at niyakap siya pabalik.
After our talk, we decided to go downstairs where manang Risy is waiting in the living room.
"Manang, alis na po ako. Si Zaiden Po." Habilin ko Kay manang.
"Ako na Ang bahala, hija." Pahayag nito sa akin.
"Baby, alis na ako." Pahayag ko at humalik sa kanya. "Eat your dinner and drink your milk before going to bed, ok?"
Tumango siya sa akin humalik sa aking pisngi.
"I love you, Mom. Have a good night." Ngiting Sabi nito sa akin.
"Thank you, baby." Tugon ko. "Mommy loves you more." Dagdag ko.
"Manang." Tawag pansin ko Kay manang at ngumiti sa kanya bago tumalikod sa kanila.
Dumiritso ako sa garahe para kunin Ang sasakyan.
Noong papalabas na ako Ng village namin at dahil oras Ito Ng uwian Ng mga estudyante at empleyado medyo traffic Ang daan.
It's already 5:40 and I know I'm gonna little bit late sa pinagkasunduan naming oras nang Lian na 'yon.
I text him saying that I'm gonna be late because of traffic.
6: 10 na ako nakarating sa Sanders Restaurant.
There's an employee guy approaching me to park my car.
I gave my key to him and lead my way in entering the place.
As I enter a receptionist greets me.
"Good evening, ma'am. Welcome to Sanders Restaurant. How may I help you?"
"Good evening. I have a dinner meeting with Mr. Lian Del Mundo." I said.
"Pls. Follow me, ma'am." Pahayag Niya at lumakad. "Mr. Del Mundo is
already waiting for you inside." She adds and opens the door.
"Enjoy your meal, ma'am." Ngiting pahayag nito sa akin Ng makapasok ako at sinara Ang pinto.
Tiningnan ko Ang buong paligid at sa Hindi kalayuan may nakita akong lalaking nakatayog nakatalikod sa aking direksyon habang nakapamulsang nakatingin sa labas.
Napansin ko ang magandang disenyo Ng lugar at nakuha Ng aking atensyon Ang Mesa sa gitna nito na mayroong magandang pagkaka-ayos Ng bulaklak.
Lumakad ako papunta sa kanya.
"Good evening" Sabi ko na ikinabaling Niya.
"Liyah." Masaya nitong pahayag sa akin bago lumapit at biniyan ako Ng isang mahigpit na yakap na aking ikinagulat.
"I'm happy to see you, again." Pahayag nito bago ako bintitawan.
Hindi agad ako nakapagsalita sa kanyang inasta.
"Ahm, sorry if I hug you." Parang nahihiyang pahayag nito. "Masaya Lang talaga ako na nagkita tayo ulit." Dagdag nito.
I clear my throat before I tell him "I'm happy to see you too, again."
"Ok. Can we continue this conversation, on the table?" Tanong nito sa akin na nakangiti.
"Oh, sure." Sagot ko.
He leads the way.
He let me sit first by pulling the chair for me before he goes to the other side.
He rings the bell and there's a waiter coming to our table.
The guy serves us.
"How are you?" Tanong nito sa akin.
"I'm fine." Maikling sagot ko na kanyang ikinaseryoso.
"I'm happy to see you're okay and you survived your pregnancy" masayang pahayag nito na ikinatingin ko sa kanya Ng seryoso.
"Did you know I was pregnant?" Tanong ko Ng nagtataka na siya ring ikinataka Niya.
"Yes. Did you forget? You asked for my help. Gusto mo akong magpanggap bilang boyfriend kahit na kayo pa Ni Montefalco." Pahayag nito.
Mariin ko siyang tiningnan na parang sinusuri Kong nagsasabi ba siya Ng totoo o hindi.
"What happened to you?" Tanong Ng lalaki. "Is this the reason why you want to talk with me? Are you having memory loss, Zalliyah?" Tanong nito.
"Ano pa Ang nangyari after I asked your help?" Tanong ko na pagbabaliwala sa kanyang tanong.
I can't believe this.
"Zeke was furiously mad and the whole campus loathed and despised us." Sagot nito. "After that, we separate ways. My parents sent me to Greece to continue my study there. How about you? What Happened to you after that?" Tanong nito sa akin.
"I'm not Zalliyah, Mr. Del Mundo." Pag-aamin ko na ikinagulat Niya. "I'm her twin, Zanniyah." Pagpakilala ko sa aking sarili. I want more information from him and it would be easy for me if I tell him the truth. "Sorry, if I used my twin's name to meet up with you." Pahayag ko."Zalliyah, didn't survive her pregnancy."dagdag ko at mayroon akong nakitang emosyon na dumaan sa kanyang mga mata. "Could you pls. tell me more about her. And why was that you're the one she asked for help that time?"
"Zalliyah was my...... First love." Pag-aamin nito sa akin Ng may himig na kalungkutan. "But she was in love with Montefalco.... Umamin ako sa nararamdaman ko sa kanya... Ngunit sinabi Niya sa akin na magkaibigan Lang talaga kami.... " Dagdag nito na May himig na kalungkotan sa kanyang boses
Taimtim akong nakikinig sa kanya.
"Noong naging sila Ni Montefalco. I distanced myself...... for our goods." Sabi Niya. "Ok na Sana... Ok na sana na pinaubya ko siya sa lalaking iyon not until......"
"Liyah? What you're doing here?" Nagtatakang tanong ko sa kanya.
Nandito Kasi ako ngayon sa ilalim Ng puno sa likod Ng paaralan na palagi Kong pinapahingahan kapag walang klase.
"Did you cry?" Dagdag Kong tanong at bumalikwas sa aking pagkahiga.
Umupo siya sa aking tabi.
"I'm..... I'm pregnant, Li." Naiyak nitong Sabi.
Hindi agad ako nakareact sa kanyang sinabi.
"What should I do?" Tanong niya na Hindi Alam Ang gagawin.
I cursed Montefalco silently.
Seeing her right now crying because of that man hurts me a lot. I want to punch that guy in his face.
"What do you think?" Tanong ko pabalik sa kanya. "You should do what you think is right, Liyah..... Tell Montefalco about your situation." I said habang pinapakalma Ang aking sarili.
Mas lalong naging malabo na Hindi na magiging akin si Liyah.
"B-but I can't...." Nauutal at naluluhang pahayag nito na aking ikinagulat.
"Liyah, Hindi mo pwedeng isarili Ang problema mong iyan." Pagalit Kong Sabi sa kanya. "Ginawa niyong magkasama ang bagay na iyon Kaya dapat magkasama Rin kayo sa problemang iyan." Dagdag ko.
Umiling siya na aking ikinairita.
"Liyah, ano ba? Huwag mong pahirapan Ang sarili mo dahil mas Lalo akong nasasaktan kapag nagkaganyan ka." Malumanay Kong sabi na ikinayuko Niya at maya't Maya ikinahawak Niya sa kanyang dibdib.
Napansin Kong pilit niyang pinapakalma Ang sarili.
"Liyah?" Tawag pansin ko sa kanya. "What's wrong?" Natatarangtang tanong ko.
"T-this is the reason..... I don't want to let him know." Nauutal na pahayag nito na aking ikinataka. "I have congenital heart disease, Li." Pahayag Niya at may butil na pumatak galing sa kanyang mga Mata na akin namang Hindi agad ikinagalaw. Natulala ako sa kanyang sinabi.
"Magiging komplikado Ang sitwasyon ko. I don't want him to choose between me and our unborn child." Tuluyang pahagulhol na sabi niya.
No words come out of my mouth and I automatically hug her while silently stopping the tear to flow down my face.
"Why you didn't tell us about this? Why Liyah?" I ask.
"Because I don't want you to worry about me." Tugon nito habang nakasubsob sa aking dibdib.
"Pagkatapos ng tagpong iyon pinakiusapan Niya akong mag panggap bilang kasintahan niya at palabasin na niloko niya si Montefalco." Pahayag nito habang inaalaala Ang lahat.
Nakita Kong yumuko siya at kinuha ang kanyang panyo.
Pinunas Niya Ito sa mukha nito.
"I'm sorry I was carried away, miss Zanniyah." Sabi Niya at inayos Ang sarili.
Hindi ko rin mapigilan na may luhang mamuo sa aking mga Mata.
"You love my sister." Pahayag ko ng nakangiti sa kanya.
"Sabi nga nila first love never dies." Natatawang Sabi nito para pagaanin Ang atmospera.
"Masaya akong nakilala ka, Mr. Del Mundo. Masaya akong malaman na mayroong lalaking tulad mo na nagmahal sa kapatid ko." Pahayag ko.
"Kumusta pa la iyong anak Niya?" Pag-iiba nito Ng usapan.
"She gave birth to a healthy baby boy. Zaiden will turn 9 this incoming 24th of November." Nakangiting pahayag ko.
"I want to meet her child. Can I, miss Zanniyah? Tanong nito sa akin na aking ikinangiti.
"Pls. Drop the miss. Mr. Del Mundo. Zanniyah or Niyah will do." Pahayag ko.
"Ok, miss Niyah." Pahayag nito. "And to be fair. You can call me, Lian or Ian." Pahayag nito na ikinatawa namin.
"No problem, Lian." Nakangiti Kong tugon sa kanya.
After our talk and dinner, we decided to go home.
Magkatabi Lang Ang sasakyan namin sa parking lot.
Bubuksan ko na Sana Ng pinto Ng aking sasakyan ng bigla siyang nagsalita.
"Niyah, may I know where is her grave?" Tanong nito na aking ikinatingin sa kanya.
"In St. Clara Cemetery." Pahayag ko. "Thank you, again for this night, Lian." Dagdag ko at tuluyang pumasok sa sasakyan at minaneho Ito.
- Writer
