Chapter 14
353 Words
C h a p t e r 14
Sandra P.O.V
Hinanghina Kong minulat ang aking Mata pakiramdam ko subrang bigat Ng aking katawan
"Babe Gising kana ...Mike tawagin mo yung Doctor" Hindi ko man Maaninig Kong Sino ang tao nasa harapan alam Kong Si Lance ang Nag iisang taong tatawag saking babe
"L..ance" hirap Kong Tawag sa pangalan nito gusto kong mag salita pero bakit Hindi ko kayang Gawin ang hirap
"Babe...may masakit ba? Tell me ok kalang ba Babe" iyak nitong sabi pati ako naiiyak na din
"S..sorry " yun lang ang tangi Kong nasasabi ang sakit sakit Ng makita mo Ang taong Mahal mo Umiiyak mismo sa harapan mo at hirap na hirap
"No..babe Ako dapat ang mag Sorry Kasi ang tanga tanga ko Sorry Kong ang Gago ko.. Sorry"Hagulhol na Sabi nito napasin ko Naman ang mga taong nasa likod ni lance Sila Marga Umiiyak din ang mga to
"Wala akong sama Ng Loob sayo lance lalo na sainyo" Sabi ko sakanya at kila Marga"Hindi ko lang talaga Maisip sa Gantong paraan Kompelo kayo Araw Araw akong tinatanung kong bakit ayaw Nyokomg makasama Sabi ko Hahaha ok lang Kasi kala ko kaya yung Magiging sadalan ko yung Araw na lubog na lubog ako"iyak Kong Sabi sa mga to
Hindi ko mapigilan sabihin yun kaylangan ko sila yung panahong Iniwan ako nila mama Childhood Friend ko si Marga Lagi Kaming nag lalaro yun kala ko maintindihan nya yung Setwasyon ko
Kasi kala ko Bestfriend ko sya at alam Kong dadamayan nyako
"Pero ok lang sakin alam Nyo ba yung Araw na May naglagay Ng Dishwasher sa Hagdan Ang lakas Ng pagakakuntog ko sa Pader Tumayo ako Ng Oras na yun kahit Ng didilim na pangin ko Sabi ko sasarili ok lang dahil pakiramdam ko don nyoko Napapansin pakiramdam ko may halaga ako kahit subrang sakit na"Iyak Kong Sabi
Gusto kong sabihin sakanila na Hindi ako nag tanum Ng sama Ng Loob...Hindi ako nagalit sakanila
Yung Araw na niyahap ko sila yun yung Araw na Inisip ko lahat Ng maling ginagawa nila sakin at yun ang Araw na pinapatawad ko na Sila
- Writer
