Chapter 7
242 Words
C h a p t e r 7
Sandra P.O.V
"Hindi ko Nagawang mag Sorry sayo yung Nakaraan Kasi nangako din Naman ako Lalayu ako sayo" Sabi ko Dito na may luha sa Math Hindi ko Naman talaga hinihiling na mahalin nyako balik Pakiramdam ko Kasi nasa tabi ko sila Mama at papa tai narin Si Kuya sa tuwing Lumalapit ako sakanya
Kaya Naman Sunod ako Ng Sunod sakanya
" Masaya kaba nung nilalayuan moko?"tanung na Sabi nito
Hindi ko alam Ang Sagot sa tanung nyang yun Masaya nga ba?
" dahil ako Hindi ako Masaya" Sabi nito na ikinagulat ko ang lakas din Ng t***k Ng puso ko pakiramdam ko may karerang nagaganap sa Dibdib ko
"Hahahah Nakakatawa Naman yang Joke mo ah nga pala Umuwe kana may Pasok pa Kasi bukas" Hindi kuna nagawang hintayin itong mag salita Ng pagsarahan ko ito Ng pinto
Alam Kong kabastusan yun pero ayaw Kong Malaman ang mga Sasabihin nya Ang Daya Daya Naman Kasi...
Kung saka namang malapit kana Mamatay Saka ka Nila Maiisip na Importante..
Saka mo din maramdaman ang Saya kung malapit kanang...mawala
Nangako ako sa sarili ko na sarili ko Muna bakit Ganun Ngayon ko lang naisip na Sarili ko Muna Ang Unahin Bago Ang lahat pero alam nyo Yung Nakakatawa Baka nga kaya Ako Binubay ni God Kasi may Kaylangan pa talaga akong Gawin Dito Pero malapit kunang matapos yun Dahil Hindi Naman na mag tatagal pa Buhay ko
- Writer
