Kasalukuyan kaming nag-aabang ng taxi ni Naya malapit sa aming kompanya. Nabasag muli ang katahimikan nang magsalita muli si Naya.
"Alam mo... bigla akong naisip no'ng biglang sumulpot si Steven sa bahay."
Tiningnan ko siya at nakatingin lang ito ng diretso habang tinataas-baba ang straw ng lemonade na binili niya lang kanina.
"What do you mean?"
Tumingin siya sa akin at bakas sa hitsura niya ang pagkaseryoso niya. "I texted him that you feel sad, hindi siya nag-reply tapos ilang minuto lang... mga 10 minutes nakarating na agad siya sa bahay? E ang layo kaya ng bahay niya sa atin."
"Ano? Bibigyan mo na naman ng meaning 'yan?" natatawa kong tanong.
"Bakit hindi? Napansin ko kung gaano siya mag-care sa'yo as in kakaiba sa pag-care niya sa akin bilang kaibigan niya. Sa'yo kasi mas higit
