Matthew’s Pov
Maaga akong gumising para bumisita sa puntod ng kapatid ko. Dala dala ng bulaklak, inilapag ko ito sa tabi ng puntod niya. Humakbang ako patalikod at humarap sa kapatid ko.
“It’s been awhile.” Panimula ko. Hanggang ngayon masakit padin sa loob ko ang pagkawala ng kapatid ko. Hindi ito ganon kadali lalo na kung hanggang ngayon hindi ko padin napapatawad ang sarili ko dahil sa pagkawala mo. Sa tuwing maaalala ko ang nangyari, lalo akong nasasaktan. Kung maaari ko lang ibalik ang lahat, kung kaya ko lang at nagawa ko lang sanang protektahan ka. Gagawin ko kahit kapalit nito ang buhay ko. Mas pipiliin kung ako yung nandyan kesa ikaw. Napabuntong hininga ako sa isipin na yon.
“Hindi ko papabayaan ang mag-ina mo kahit anong mangyari.” Sambit ko habang pinagmamasdan
