Umuwi ako ng bahay ngunit wala pa rin si Yvo. Inis na inis ako talagang nag enjoy na ata siya sa kalinga ng honey na iyon. Palinga linga ako sa labas at nagbabakasakaling umuwi pa siya kahit imposible na at pasado alas dyes na ng gabi. Gusto kung murahin siya ng maraming beses para maibsan ang sakit na aking nararamdaman.
Kaso paano ko gagawin letse siya.
Nakahiga na ako sa kama at pabaling baling ang ulo ko. Hindi ko na nga pinapansin ang oras lalo lamang akong nayayamot. Hanggang sa nakatulog ako at hindi ko namalayan ang bawat oras at mag-uumaga na pala.
Bumangon ako para mag-asikaso sa pagpasok ng aking anak at gayon na rin sa mga ititinda ko sa palengke. Wala yatang balak umuwi pa ang damuho na iyon. Para hindi masira ang araw ko maaga akong nagluto para maka alis rin ako ng maa
