"What's bothering you Alexa?"
I immediately look at my mom when i heard her voice.
"A-Ako po?" tanong ko. Kumunot ang noo niya at lumingon lingon sa paligid kaya napalingon din ako.
"Oo ikaw nga, anak. Tayo lang naman dalawa ang nandito, Alexa. Ano bang nangyayari sayo?" tanong niya. Peke akong ngumiti.
"W-Wala naman po, Ma. May naisip lang." sabi ko at bumuntong hininga. Kumakain kami ngayon ng hapunan dahil alas siete na din ng gabi.
"Iniisip mo na naman ang Vladimir na yon? Anak naman, it's been a year. Magmove on kana." Naiiling na sabi niya.
I sighed.
Mom was right, it's been a year simula nung binanggit ko daw ang pangalan na yon.
At sa isang taong nagdaan, walang palya na di niya ako dinadalaw sa panaginip ko ngunit hindi ko makita ang itsura niya dahil malabo siya sa panagi
