TYZON POV
“Lusobbbb!” sigaw ng lahat at isa-sang nagsilusob. May mga lobong lumusob sa akin at karamihan ay natatamaan ko sa puso, mabilis sila kaya nagbibigay sa akin ng gasgas na naghihilom din naman agad.
Hindi ko rin napapansn pa kung nasaan si Vien. Ito na ang huli bagamat mga wala sila?!
“Ahhhh!” daing ng lobong nasaksak. Nakita ko sa hindi kalayuang may bata sa likod ng puno na hindi nakatiis, tumakbo sa kaniyang ama na ngayon ay binabawian na ng buhay.
Nakita kong may palapit na bampira kaya buong lakas ko siyang tinulak at kinuha ang bata. Dinala ko siya sa itaas ng puno upang hindi mapansin sa ginaganap na labanan.
May takot sa kaniyang mga mata. Ang suot kong balabal ay isinuot ko sakaniya at sinabing huwag gagawa ng anumang ingay. Bumalik na rin ako sa labanan at isa-isang
