Ilang araw na ang lumipas at patuloy kong nararamdaman na may nakatingin sa akin ngunit hindi ko malaman kung nasaan.
Aaminin ko, umaasa parin ako na baka si Tyzon yon. Gusto ko siyang makausap, hindi lang dahil tungkol kay Katherine kung hindi ang malaman ang kalagayan niya.
Nasa garden ako ngayon. Tinitignan ko ang mga halamang namumulaklak na. ang tagal ko nang hindi dito pumupunta kaya siguro hindi ko napansin.
Sa muling pagkakataon, humangin ng malakas. Parang hinihitak ako ng hangin para pumitas ng isang bualaklak.
Wala namang tao na nagbabantay kaya pwede naman siguro. Pakuha pa lang ako ng biglang may humawak sa kamay ko.
Parang tumigil ang oras, nasa harap ko ngayon ang taong matagal ko na hinahanap.
“Ty-tyzon,” tawag ko sakaniya.
Nakikita ko na lang ang sarili kong nananab
