"KAZUMI!"
Hindi na niya kailangan pang tingnan kung sino ang nagmamay-ari ng boses na iyon. Without any word, agad siyang nitong kinabig at niyakap nang mahigpit.
"Bakit nandito ka na naman? Bakit ka ba sunod nang sunod kahit saan ako magpunta? Bakit lagi ka na lang nandiyan kapag umiiyak ako?" sunud-sunod na tanong niya kay Tasuke habang pinagsusuntok ang matigas nitong dibdib.
Hindi ito sumagot. Mas humigpit pa ang yakap nito sa kanya. Mas lalo lang siyang napahagulgol at napayakap na rin sa binata. Pakiramdam kasi niya'y nanghihina na ang kanyang tuhod at tila nauubusan siya ng lakas.
"Magpahinga ka na muna," pagkuwa'y wika nito.
Suddenly, she felt a bit of pain behind her neck before everything went blank. Nawalan siya nang malay.
She woke up in a soft bed covered with a soft cot
