E P H R I A M
. . .
I don't have a strong memory. Unti-unti ko nang nakakalimutan ang mga bagay na wala naman nang halaga sa kasalukuyan. Lalo na't wala namang masasayang alaala na dapat balikan at tandaan.
"Mama," I called in a strong accent. "Am I going to see Phoebe again? Uuwi na ba ako?"
Mugto ang mga mata ni mama, hindi ko gusto ang itsura niya.
"Matagal pa, Priam." umiiyak na sabi niya.
Hindi ko alam kung bakit siya umiiyak.
***
"Paano na ako?"
Nakikita kong umiiyak si mama, nararamdaman ko lang na basa na ang pisngi ko.
"Mabubuhay ka, Priam."
"Paano ka?"
"I'm sorry."
"Susunod ako, san ka pupunta?"
"Malayo," she cried in front of me. Nagso-sorry lang siya.
***
May kausap si mama na mukhang bata pa sa kaniya, lalaki. Pumunta kami sa maraming bahay niya, kung
