Napalunok siya bago dumako ang kanyang tingin sa kanyang lumang relo. Hindi niya maiwasang mapangiwi nang makitang alas otso y media na ng umaga.
"Uh, p—pasensya na po kung nalate ako—"
"It's fine. I understand," tipid nitong ani.
Napakurap-kurap naman siya at mariing napatitig sa lalaki. Hindi ba dapat insultuhin siya nito at pagalitan dahil late siya? O baka naman wala ito sa mood na magalit ngayon.
"What are you staring at? May sasabihin ka pa ba?" Kunot noo nitong tanong nang makita nito ang reaksyon niya.
Mabilis siyang umiling at umayos ng tayo. Ilang sandaling katahimikan ang namagitan sa kanila subalit nakaramdam parin siya ng tensyon at para bang nahihirapan siyang huminga. Maihahalintulad niya si Tristan sa isang bomba na isang maling apak mo lang ay sasabog ng tuluyan kaya
