Kabanata 4
1035 Words
Nicole cream pov
" Son napag isipan munaba our company in Australia needs you anak matanda na kami at di kuna kaya di nanamin kaya mag i manage ang company natin dun please anak" nakikiusap na ang tono ng pagsasalita ni daddy at seryoso ako naman ay naguguluhan sa mga nangyayari tumingin ako kay kuya at nakita kong mahigpit ang kapit nya sa spoon na hawak nya at tumigil sa pagkain at tinignan si daddy
"But dad 1 year is so long how's cream I'm sure na maiiwan sya sa bahay dahil kayo busy sa company and dad did i told you that I'm gonna think about that first" seryoso at matiim na saad ni kuya kay daddy
" Son wala tayo magagawa at kaylangan ka ng company natin dun kesa naman pabayaan natin ang pinag hirapan namin nang mom mo para sa inyo din naman to" at tumingin sakin si daddy at hinawakan ang kamay ko at pinisil parang pinapa hiwatig nya na humihingi sya ng pasensya sa mga panahon na di namin sila kasama ni mom
" Son pwedi kanaman umuwi dito paminsan minsan at saka pa malaki na si nicole for sure kaya nya ang sarili nya dito uuwi naman kami ng mom mo pag may oras kami na hindi puno ang schedule namin para may kasama si nicole" alam ko malulungkot ako pag umalis si kuya di ako sanay na malayo kami sa isa't isa pero kailangan lalo na at para sa kumpanya .
Hinawakan ko ang kamay ni kuya kaya napatingin sya sakin
"Kuya if you'r worried about me I'm okay saka you can always call me saka mabilis lang naman ang isang taon" ngumiti ako kay kuya pero pansin ko na ang pag tutol sa mga mata ni kuya
" Okay Daddy i call you tomorrow" ngumiti si dad at pansin ko na parang nabunutan sya ng tinik dahil kumalma na ang mukha ni daddy
" Thank you son okay let's continue our dinner" at muli na nga kami kumain pero pansin ko ang pagkawalang gana ni kuya sa pagkain at parang malalim ang iniisip
" Kuya let's eat napo loosen up kuya papangit ka nyan hahaha" pagpapa gaan ko nang loob kay kuya siguro iniisip nya ang pag alis nya
" Mommy where's my pasalubong i can't see it" tumawa naman si mom sakin at kinurot ang pisngi ko
" Nasa kotse anak later I'll give them to you when we get home" tumili naman ako at masayang kumain napuno ng mga kwento ko ang dinner namin puro lang naman tungkol sa school ko at sa best friend ko pansin ko parin ang pananahimik ni kuya pero ngayun ay kumakain na sabagay lagi naman tahimik yan sakin lang naman ata lagi nagkukwento si kuya. At ngayun nga ay patapos na kami kumain at maya maya lang uuwi na kami diko maintindihan pero parang ayoko umalis si kuya pero alam ko wala naman ako karapatan dahil para samin din naman ito dahil siguro sanay ako na halos kami dalawa lang ni kuya ang magkasama.
lulan na kami ng sasakyan ni kuya na tahimik parang may mabigat na aura dahilan para piliin ko nalang tumahimik kesa dumaldal kay kuya alam ko malalim ang iniisip nya at batid kong tungkol ito sa pinag-usapan namin kanina at gusto kong bigyan si kuya ng peace para makapag isip sya at diko alam kung kaya kong mabuhay ng malayo kay kuya pero siguro kaylangan ko rin masanay di habang buhay kasama ko si kuya darating ang araw mag aasawa sya at nasa edad na si kuya para don tahimik lang akong nakatanaw sa labas ng bintana ng sasakyan pinag pasalamat ko at hindi traffic ngayon para maka uwi kami agad ng mansyon at ibalita kay celine ang nangyari ngayun.
" bes how are you ?" bungad ko sakanya at napansin ko na napa titig sya sakin na para bang kinikilatis ako nasa loob nako ngayon ng kwarto halos kaka uwi lang namin at pansin ko wala padin si kuya sa sarili nya
" I'm okay bes how about you is there's something bothering you?"
" yes bes i need your advice"malungkot na panimula ko sakanya
" yes bes anything what is it?" naka ngiti at magaan ang tingin na ginawad nya sakin
" kuya is leaving he need to fix our company in Australia I don't know if i can make it without him you know I've ben independent to him ever since" at alam ko na dapat nako mag mature because I'm old enough at my family is not always around lalo na at nagkaka problema ang company ngayun
" one thing i can advice to you is understand your situation bes your company needs him there and don't worry if you want pwedi muna ako tumira jan habang wala pa kuya mo" alam ko na pinapagaan lang ni celine ang loob ko at I'm very thankful na lagi syang nanjan para sakin
" no bes i can handle my self and I'm old enough to stand on my own and thanks for always there for me but bes no need to live with me i know your family needs you thanks for your offer" i politely decline here suggestion di lang naman sakin umiikot ang mundo may pamilya sya
" you know bes I'm always here for you but seriously you hot brother is my ultimate crush sana hintayin nya paglaki ko ahahah" di naman lingid sakin yun at sanay nako dami na babaliw kay kuya e ang pangit nun joke alam ko naman na gwapo si kuya
" silly uuwi din si kuya noh saka nu kaba bata pa tayo yan na iniisip mo"
" ay basta bes ako hihintayin ko sya eheheh" baliw talaga to kahit kaylan at salamat sakanya gumaan pakiramdam ko
" ok bes bebye na see you on Monday good night" oras narin kasi at di pako nakaka pag half bath ugali kuna kasi bago matulog para presko bukas ko nalang kaka usapin si kuya cole alam ko kaylangan nya ng space ngayon sina mom at dad naman tulog na bukas ma aga pa ang alis nila para sa business namin sa laguna
END OF THE CHAPTER
- Writer
