Chapter 34
Loren Agatha
I cried so much. Why is this happening to me? Kung sangkot sa akin ang krimen na iyon ay dapat ako ang sisihin sa pagkamatay ni Jenny. She's so kind and bubbly.. fck. She don't deserve that.
"Agatha."
Narinig kong tawag ni Lola sa akin.
Agad kong tinuyo ko ang luha sa mga mata ko.
"P-Pasok po."
Sabi ko habang inaayos ang unan na nakakalat sa kama ko.
Hays. I'm a mess.
Nang makita ko si Lola ay nakangiti ko siyang sinalubong ng yakap.
"Lola."
"Agatha. Namumugto ang mga mata mo Apo, May problema ka ba? I-Share mo kay Lola.."
Niyakap ko si Lola ng mahigpit at inihilig ang ulo ko sa balikat niya. Bawat araw na dumaraan gustong gusto kong sabihin sa kanila ang nalaman ko, na wala na si Daddy pero nauunahan ako ng takot na baka kung ano ang mangyari sa kanila
